به گزارش ایرنا، خبرنگاری از آن دست شغلهایی است که هیچگاه در چارچوب ساعت و تقویم نمیگنجد، برای یک خبرنگار، شب و روز، تعطیلی و غیرتعطیلی، عید و روزهای عادی تفاوت چندانی ندارد؛ زیرا خبر، زمان نمیشناسد و او باید همیشه آماده باشد.
گاهی نیمههای شب، زمانی که همه در آرامش خوابیدهاند، خبرنگار باید راهی ماموریت شود و گاهی در روزهای تعطیل و ایام عید، درست هنگامی که خانوادهها کنار هم هستند، او ناچار است دور از خانه و در دل رویدادها حضور داشته باشد.
این بیوقفه بودن، این آمادهباش همیشگی و این خستگی انباشته، تنها جسم خبرنگار را فرسوده نمیکند بلکه روح و زندگی شخصی او را نیز تحت تاثیر قرار میدهد.
در این میان، خانوادههای خبرنگاران نیز سهم بزرگی از این سختی را تحمل میکنند؛ با نبودنهای مداوم، ساعتهای نامشخص، نگرانیهای پیدرپی و خستگیهایی که پایان ندارند.
خبرنگاری، شغلی است که در پشت ظاهر پرهیاهویش، دنیایی از سختی، بیخوابی، فشار و ازخودگذشتگی پنهان شده است؛ سختیهایی که تنها خبرنگار و خانوادهاش معنای واقعی آن را با تمام وجود لمس میکنند. …
