به گزارش ایرنا، آگر چه آمریکای لاتین و حوزه کارائیب که در حال حاضر از بزرگترین صادرکنندگان محصولات کشاورزی جهان به شمار می رود، اما همچنان با مشکل دسترسی اقتصادی مردم به غذای کافی و سالم مواجه است.
دفتر منطقهای فائو تصریح میکند که آمریکای لاتین «تولیدکننده عمده محصولات کشاورزی» است، اما همزمان با مشکل استطاعت خرید غذا روبهروست؛ پدیدهای که فقر روستایی، توزیع نابرابر درآمد و تورم مواد غذایی آن را تشدید کرده است.
در چنین شرایطی، سیاست خارجی و تجاری ایالات متحده میتواند به یکی از حلقههای مهم این زنجیره تبدیل شود؛ بهویژه هنگامی که از تعرفه، تحریم، محدودیت مالی و فشار بر صادرات و واردات بعنوان ابزارهای سیاست خارجی واشنگتن استفاده می شود.
تعرفهها؛ وقتی کشاورزی به ابزار چانهزنی تبدیل میشود
دولت دونالد ترامپ از سال ۲۰۲۵ سیاست تعرفهای گستردهای را در قبال شرکای تجاری آمریکا دنبال کرده است؛ سیاستی که آثار آن تنها به کالاهای صنعتی محدود نمانده و بخش کشاورزی و صنایع غذایی را نیز تحت تأثیر قرار داده است.
سازمان ملل متحد در زمینه تجارت و توسعه (آنکتاد) در گزارش فوریه ۲۰۲۶ خود درباره تحولات تجارت جهانی اعلام کرد تعرفههای آمریکا در فاصله سال ۲۰۲۴ تا فوریه ۲۰۲۶ در بخشهای مختلف کشاورزی افزایش قابل توجهی داشته است؛ بهگونهای که تعرفه محصولات حیوانی ۹ واحد درصد، غلات ۱۳ واحد درصد، دانههای روغنی و روغنها ۱۲ واحد درصد و مواد غذایی فرآوریشده ۸ واحد درصد افزایش یافته است.
این نهاد همچنین اعلام کرد بسیاری از اقتصادهای در حال توسعه به دلیل مواجهه با افزایشهای تعرفهای بیشتر و وابستگی بالاتر به بازار آمریکا، آثار محسوستری را بر رقابتپذیری صادراتی خود تجربه میکنند و افزایش تعرفههای نسبی میتواند هزینهها را بالا برده و رقابتپذیری صادرات آنها را کاهش دهد.
این مسئله برای آمریکای لاتین اهمیت ویژهای دارد؛ زیرا بسیاری از اقتصادهای منطقه همزمان به صادرات محصولات کشاورزی و واردات نهادههایی مانند کود، سوخت، ماشینآلات و برخی مواد غذایی وابستهاند. بنابراین، هرگونه اختلال در بازارهای صادراتی یا افزایش هزینه نهادهها میتواند هم درآمد کشاورزان و هم قیمت نهایی مواد غذایی را تحت تأثیر قرار دهد. …
