به گزارش ایرنا، ۱۴ سال زمان کمی برای یک جاده نیست؛ آن هم جادهای که قرار بود یکی از گرههای قدیمی بندر نوشهر را باز کند. طرح راه دسترسی مستقیم بندر به کمربندی از سال ۱۳۸۲ روی میز بود و سه سال بعد به تصویب رسید، اما سالها در میان وعدهها، تغییر مسیر، موانع زیستمحیطی و مشکلات تملک زمین متوقف ماند. پروژهای که قرار بود کامیونها را از خیابانهای نوشهر دور کند و مسیر رسیدن کالا از بندر به شبکه اصلی جادهای را کوتاهتر کند، عملاً برای سالها بیشتر یک مصوبه بود تا یک جاده در حال ساخت.
اهمیت طرح فقط به ترافیک شهری محدود نمیشد. اتصال بندر به کمربندی، پیشنیاز دسترسی به پسکرانه ۲۰۰ هکتاری بندر و توسعه ظرفیتهای تجاری آن نیز بود؛ ظرفیتی که میتوانست برای دپو، نگهداری و ترخیص کالا مورد استفاده قرار گیرد. با وجود این، موانع مختلف اجازه ندادند پروژه در زمان پیشبینیشده به سرانجام برسد و وعدههای متعدد مسئولان نیز نتیجهای در پی نداشت. …
