به گزارش ایرنا، خبرگزاری آسوشیتدپرس روز دوشنبه به وقت محلی اعلام کرد بیش از ۵۰ نفر شامل همسران و والدین نیروهای نظامی در حال خدمت آمریکا توسط مقامهای مهاجرتی بازداشت شدهاند.
در پی این بازداشت ها، دموکراتهای کنگره اعلام کرده اند درباره اقدامات دولت ترامپ برای اخراج نیروهای نظامی آمریکا و اعضای خانواده آنها از کشور تحقیق میکنند.
دموکراتها در نامهای که شامگاه یکشنبه برای وزارت امنیت داخلی، وزارت دفاع و وزارت امور کهنهسربازان آمریکا فرستادند، اعلام کردند این موضوع را بررسی خواهند کرد که آیا پنتاگون و وزارت امنیت داخلی برای اخراج نیروهای نظامی و اعضای خانواده آنها با یکدیگر هماهنگ میکنند یا خیر.
در این نامه که بیش از ۶۰ نماینده و سناتور آن را امضا کردهاند، آمده است: «این اقدامات، آمادگی نیروهای مسلح را به خطر میاندازد، روحیه نظامیان را تضعیف و به وعدههای آمریکا به کسانی که جان خود را برای کشورمان به خطر میاندازند، خیانت میکند.»
پنتاگون از اظهارنظر درباره این نامه خودداری کرد و گفت «مستقیما به نویسندگان نامه پاسخ خواهد داد.»
وزارت امنیت داخلی آمریکا به آسوشیتدپرس گفت که برای خدمات نیروهای نظامی ارزش قائل است، اما تاکید کرد: «صرف خدمت در ارتش آمریکا بهطور خودکار به فرد وضعیت قانونی مهاجرتی نمیدهد و اتباع خارجی را از پیامدهای نقض قوانین مهاجرتی آمریکا معاف نمیکند.»
وزارت امور کهنهسربازان آمریکا نیز تاکنون اظهار نظری نکرده است.
دموکراتها چه میگویند؟
دموکراتها در نامه خود، فهرست مفصلی از پرسشها را از این نهادها مطرح کردهاند. آنها میگویند همکاری احتمالی وزارت امنیت داخلی و ارتش برای اخراج اعضای خانواده نیروهای نظامی، «نگرانیهای اخلاقی و قانونی» ایجاد میکند.
«الیزابت وارن» سناتور دموکرات ایالت ماساچوست، گفت: «دونالد ترامپ با از هم پاشیدن دهها خانواده نظامی که به آنها وعده حمایتهای مهاجرتی داده شده بود، به وعدههای کشور ما به نیروهای نظامی خیانت میکند. این کار واقعا بیرحمانه است و به آمادگی و روحیه نیروهای مسلح ما آسیب میزند.»
دفتر وارن این تحقیق را با همکاری «ریچارد بلومنتال»، سناتور دموکرات ایالت کنتیکت، «تامی داکورث»، سناتور دموکرات ایالت ایلینوی، و چند نماینده دموکرات مجلس نمایندگان پیش میبرد.
تحقیقات آسوشیتدپرس نشان میدهد که دولت دونالد ترامپ حمایتهای مهاجرتی از خانوادههای نظامی را کاهش داده و برای اجرای برنامه خود جهت اخراج گسترده مهاجران، از سیاستی که سالها مورد توافق هر دو حزب بود، فاصله گرفته است.
در برخی موارد، پس از بازداشت همسران نیروهای نظامی، خود این نیروها مجبور شدهاند از محل خدمت مرخصی بگیرند یا حتی اعزام خود را به تاخیر بیندازند تا بتوانند از فرزندانشان مراقبت کنند.
قانونگذاران همچنین از دولت پرسیدهاند چرا نیروهای ارتش که مسول جذب نیرو هستند، همچنان به متقاضیان درباره حمایتهای مهاجرتی وعده دادهشده به خانوادههای نظامیان اطلاعرسانی میکنند.
این قانونگذاران با استناد به گزارش آسوشیتدپرس، از دولت ترامپ خواستند سیاستهایی را دوباره برقرار کند که پیشتر از خانوادههای نیروهای نظامی در برابر اقدامات اداره مهاجرت محافظت میکرد و به آنها اجازه میداد وضعیت قانونی مهاجرتی خود را نیز تغییر دهند.
«ریچارد بلومنتال»، دموکرات ارشد کمیته امور کهنهسربازان سنا، گفت: «این گزارش تکاندهنده است و بیرحمی باورنکردنی موجود در مرکز برنامه مهاجرتی ترامپ را نشان میدهد. ما خواستار پاسخ و پاسخگویی خواهیم شد.»
تشکیل کمیسیون همسران نظامیان
ترامپ هفته گذشته «کمیسیون همسران نظامیان» را تشکیل داد. ریاست این کمیسیون را «جنیفر راچه»، همسر پیت هگسث وزیر جنگ آمریکا، بر عهده دارد. هدف این کمیسیون، ارائه سیاستها و پیشنهادهایی برای بهبود شرایط زندگی همسران نیروهای نظامی است.
ترامپ در نامهای که ۶ اوت در «فدرال رجیستر» منتشر شد، نوشت: «همسران نیروهای نظامی ارتباط مستقیمی با نظم، آمادگی و حفظ نیروهای مسلح ما دارند. حمایت و مشارکت آنها برای موفقیت مأموریت نیروهای مسلح ما بسیار مهم است.»
کاخ سفید تاکنون در این باره اظهارنظری نکرده است
به گزارش آسوشیتدپرس،وزارت جنگ آمریکا در نامهای که در ماه دسامبر برای قانونگذاران دموکرات ارسال کرده، اعلام کرده است که اخیرا هیچ تغییری در سیاستهای مربوط به اعضای خانواده غیرشهروند نیروهای نظامی ایجاد نکرده است.
این وزارتخانه همچنین گفت تاکنون بررسی نکرده است که اخراج این افراد چه تاثیری بر آمادگی و روحیه نیروهای نظامی دارد.
«دانیتزا جیمز»، رئیس سازمان «وطنپرستانمان را بازگردانید» که از خانوادههای نظامی و کهنهسربازانی که با خطر اخراج از آمریکا مواجه هستند حمایت میکند، گفت نیروهای نظامی احساس میکنند به آنها خیانت شده است.
جیمز گفت: «این نیروهای نظامی ما هستند که پای برگه تعهد را امضا میکنند تا برای دفاع از کشورمان بروند و شاید دیگر برنگردند. آنها به دولتشان اعتماد دارند که از خانوادههایشان مراقبت کند، اما دولت این کار را انجام نمیدهد.»
