به گزارش شنبه شب ایرنا، بیست و ششمین دوره لیگ برتر فوتبال از ۲۳ مرداد آغاز میشود و دوباره قرار است تنور رقابتهای باشگاهی پس از ۶ ماه گرم شود. باشگاهها هم این روزها در حال برگزاری آخرین دیدارهای تدارکاتی و تمرینات پیشفصل هستند تا بتوانند در فصل جدید، عملکردی که هدفگذاری کردهاند را ثبت کنند.
مانند تمام فصلهای گذشته، مسائل مالی و اسپانسری همچنان یکی از دغدغههای اصلی باشگاههاست. اگر چه اکثر تیمهای لیگ برتری مستقیم یا غیرمستقیم وابسته به منابع مالی عمومی هستند اما با این حال تامین بودجه موردنیاز همواره یکی از چالشهای مدیران است.
این چالشها در شرایطی است که فوتبال یکی از صنعتهای پولساز در دنیاست. با این حال بسته بودن اکثر راههای درآمدزایی مانند حق پخش تلویزیونی یا کپیرایت سبب شده که تیمهای ایرانی نتوانند از درآمدهای اصلی سود ببرند. به عنوان نمونه در حالی سهم درآمدهای باشگاهها در سطح اول فوتبال دنیا از حق پخش تلویزیونی بیش از ۵۰ درصد است که در ایران این سهم برای تیمهای کشورمان نزدیک به صفر است.
با وجود بهرهنبردن باشگاهها از حق پخش، باید گفت همچنان راههایی برای درآمدزایی باشگاهها در ایران وجود دارد که کمتر تیم ایرانی سعی کرده است، از آنها استفاده کند. البته وابستگی اکثر باشگاهها به بودجه دولتی و انتخاب مدیرانی که منتظر بودجه از نهادهای دولتی هستند، در عدم تلاش آنها برای درآمدزایی بیتاثیر نیست. همین مسئله سبب شده تا مدیران باشگاهها در ایران عمدتا به عنوان مدیران هزینه شناخته شوند.
با این حال یکی از راههای مغفول مانده از نظر تیمهای کشورمان، درآمدزایی از طریق برگزاری تورهای پیشفصل است. این روزها و این هفتهها بیشتر تیمهای مطرح اروپایی به جای اینکه در کشورشان آماده فصل جدید شوند، راهی کشورهای شرق آسیا، استرالیا و آمریکا شدهاند و با شرکت در تورنمنتها و برگزاری بازیهای دوستانه، هم یک بازی تدارکاتی برای آمادگی و هماهنگی بیشتر برگزار میکنند و هم درآمد زیادی از طریق جذب اسپانسرها به دست میآورند.
به عنوان نمونه عصر امروز تیمهای اینتر و یوونتوس در استرالیا و چلسی و میلان در اندونزی با هم بازی تدارکاتی برگزار کردند، مسابقاتی که علاوه بر اینکه برای آنها یک محک جدی بود، درآمد چشمگیری را هم برای آنها به همراه داشت.
در فوتبال ایران اما استفاده از این ظرفیت مغفول مانده و در شرایطی لیگ ایران وارد فصل بیست و ششم میشود که در دورههای گذشته کمتر پیش آمده که تیمهای ایرانی با برگزاری بازیهای تدارکاتی به شکل تورنمنت یا چندجانبه، سعی در درآمدزایی داشته باشند.
البته حضور تیمهای ایرانی در کشورهای خارجی به سبک برنامهریزی که تیمهای مطرح باشگاهی جهان انجام میدهند، غیرقابل تصور و نشدنی است، با این حال میتوان از این ظرفیت در داخل کشور استفاده کرد و نگران حساسیتهای موجود هم نبود.
برگزاری بازیهای تدارکاتی تیمهای بزرگ مقابل هم در تهران و در شهرهای مختلف میتواند جذابیت زیادی برای اسپانسرها هم داشته باشد و هم تماشاگران زیادی را به استادیومها بکشاند تا قبل از شروع لیگ هم هیجان فوتبال باشگاهی بالا برود.
به عنوان مثال هفته گذشته تیمهای اینتر و میلان در یک بازی تدارکاتی در اردوی استرالیا با هم بازی کردند، در ایران هم میتوان دربی تهران را به عنوان یک بازی تدارکاتی پیشفصل در تهران یا حتی در شهرهای دیگر برگزار کرد، مسابقهای که میتواند درآمد زیادی برای ۲ تیم به همراه داشته باشد.
باید تابوی اینکه فقط دو تیم باید در بازیهای رسمی با هم بازی کنند، شکسته شود، به خصوص که هر چه رویارویی این دو تیم بیشتر باشد، حاشیههای مخرب و حساسیتزای آن کمتر میشود.
تراکتور، سپاهان و سایر تیمهای باشگاهی هم در کنار استقلال و پرسپولیس این فرصت را دارند که با برگزاری دیدارهای دوستانه بزرگ هم خودشان را یک محک مهم بزنند و هم از این مسیردرآمدی را هم به دست بیاورند.
امسال مانند تمام سالهای گذشته این فرصت از دست رفت، با این وجود برای سال آینده میتوان از همین الان برنامهریزی کرد تا باشگاهها با تدارک چنین مسابقاتی بخشی از هزینههایشان را پوشش بدهند و چالشهای مالیشان برای تامین هزینهها کمتر شود.
