به گزارش ایرنا، طرح «میزبان» فرصتی ویژه برای حضور کودکان بالای پنج سال در محیطهای امن و صمیمی فراهم میکند؛ بسیاری از کودکان حاضر در مراکز نگهداری به دلایل حقوقی یا شرایط خانوادگی، امکان واگذاری دائم و فرزندخواندگی را ندارند اما نیاز آنها به یک سفره، یک قصه شبانه و یک آغوش گرم همچنان پابرجا است؛ این طرح با هدف ایجاد پیوند عاطفی میان این کودکان و خانوادههایی که تمایل به پذیرش مسوولیت میزبانی دارند، طراحی شده است.
میزبانی فراتر از حضور گذرا در خانه در واقع تلاش برای ساختن حس تعلق است، کودکان سالها که در محیطهای اداری و مراقبتی زندگی کردهاند، اشتیاق زیادی برای حضور در مهمانیهای خانوادگی، گذراندن تعطیلات در کنار یک خانواده و تجربه یک زندگی معمولی دارند؛ مشارکت در این طرح میتواند برای یک خانواده اتفاقی ساده اما برای کودک تجربهای ماندگار و دگرگونکننده در تمام طول زندگی باشد.
جامعه امروز بیش از هر زمان دیگری به مشارکت فعال مردم در حمایت از کودکان نیاز دارد؛ سازمان بهزیستی از خانوادههایی که توانایی یا شرایط پذیرش دائم کودک را ندارند، دعوت میکند تا با پذیرش نقش «میزبان»، بخشی از زندگی خود را با یک کودک تقسیم کنند؛ این رویکرد نشان میدهد که مسوولیت حمایت از کودکان تنها بر عهده نهادهای دولتی نیست و هر خانواده میتواند سهمی در ساختن آینده یک کودک ایفا کند.
ازسوی دیگر ، ممکن است خانوادهای شرایط قانونی یا توانایی پذیرش دائم یک کودک را نداشته باشد اما بتواند یک کودک بالای پنج سال را به عنوان میزبان در کنار خود بپذیرد و طرح «میزبان» این امکان را فراهم میکند که مفهوم خانواده تنها به فرزندخواندگی محدود نشود.
بنابراین قرار نیست همه ما فرزندخوانده داشته باشیم اما شاید هر کدام از ما بتوانیم برای یک کودک، «خانوادهای برای بودن» باشیم اما این کودکان فقط به سرپناه نیاز ندارندچراکه مرکز نگهداری میتواند نیازهای اولیه یک کودک را تامین کند؛هیچ مرکزی نمیتواند جای یک خانواده را به طور کامل پرکند و کودک نیاز دارد کسی موفقیتهایش را ببیند، برایش جشن بگیرد، وقتی ناراحت است کنارش بنشیند و به او بگوید: «من هستم.»
میزبانی فرصتی است برای اینکه جامعه نشان دهد مسوولیت حمایت از کودکان تنها بر عهده نهادهای دولتی نیست؛ هر خانواده میتواند …
