به گزارش ایرنا، سالروز بازگشت آزادگان به میهن اسلامی، از ماندگارترین برگهای زرین تاریخ ایران اسلامی پس از دفاع مقدس است؛ روزی که ملت ایران، ثمره صبر خانوادهها، ایستادگی رزمندگان و پایداری مردانی را دید که در بند بودند اما آزادگی را معنا کردند.
آزادگان نه فقط اسیران رهاشده از بند دشمن، بلکه پیامآوران عزت، ایمان و کرامت انسانی بودند که سالهای اسارت را به مدرسهای از صبر و مقاومت تبدیل کردند.
آزادگان، راویان زنده سختترین فصلهای دفاع مقدساند. آنان سالها در اردوگاههای رژیم بعث، انواع شکنجههای جسمی و روحی، محرومیت از ابتداییترین حقوق انسانی، دوری از خانواده و بیخبری از سرنوشت وطن را تحمل کردند، اما نه ایمانشان شکست و نه دلشان از آرمانهای انقلاب و امام تهی شد.
آنان در سختترین شرایط، روح آزادگی را زنده نگه داشتند و به جهانیان نشان دادند که اسارت جسم، هرگز به معنای اسارت روح نیست.
بر پایه آمارهای رسمی، حدود ۴۳ هزار ایرانی در دوران جنگ تحمیلی به اسارت رژیم بعث عراق درآمدند و صدها نفر از آنان در همان دوران اسارت به شهادت رسیدند.
در نخستین مرحله تبادل اسرا در ۲۶ مرداد ۱۳۶۹، ۹۶۹ اسیر ایرانی با یکهزار و ۳۴۰ اسیر عراقی مبادله شدند و تا ۲۴ شهریور یک ماه پس از آن طی چند مرحله ۳۷ هزار و ۵۳۲ آزاده به خاک پاک میهن برگردند.
در این حماسه ملی، نام کرمانشاه استانی که در طول هشت سال دفاع مقدس، خط مقدم مقاومت و سد استوار ایران اسلامی در برابر تجاوز دشمن بعثی بود، با شکوهی خاص می درخشد؛ در واپسین پرده این روایت بزرگ نیز، به دروازه بازگشت آزادگان تبدیل شد.
مرز خسروی در قصرشیرین، همان خاک آشنایی است که نخستین گامهای آزادگان را در ۲۶ مرداد ۱۳۶۹ در آغوش گرفت و برای همیشه در حافظه تاریخی ملت ایران، به عنوان «قدمگاه آزادی» ثبت شد.
آن روز، خسروی تنها یک مرز رسمی نبود؛ جایی بود که جغرافیا به احساس بدل شد و خاک، بوی اشتیاق و رهایی گرفت. چشمهای بیشماری از سراسر ایران به این مرز دوخته شده بود؛ مرزی که پیش از آن سالها آماج آتش و هجوم دشمن بود، این بار اما صحنه بازگشت مردانی شد که در دل تاریکی اسارت، چراغ امید را خاموش نکرده بودند.
بدین ترتیب، کرمانشاه نه تنها در روزهای آتش و خون، بلکه در لحظههای سرشار از شوق و …
