به گزارش ایرنا، مارکو روبیو وزیر امور خارجه آمریکا در در جلسه جمعه گذشته کابینه با ترسیم چشماندازی از نظم نوین در نیمکره غربی، از آنچه «دستاوردی فوقالعاده» در سیاست خارجی آمریکا خواند، پرده برداشت؛ اینکه چگونه برای نخستینبار در دو دهه اخیر، اکثریت دولتهای آمریکای لاتین و کارائیب نه تنها با واشنگتن همسو شدهاند، بلکه گویی در یک موج هوادار آمریکا غرق گشتهاند.
بازگشت به حیاطخلوت؛ طلوع بلوک متحد واشنگتن در نیمکره غربی؟
شاید نتوان دقیقا حدس زد که روبیو در آن لحظه با چه درجهای از هیجان این گزارش را ارائه میداد، اما سخنان او تنها یک گزارش ساده نبود؛ بلکه اعلام رسمی بازگشت بلوک متحد در حیاطخلوت سنتی ایالات متحده بود.
او با تاکید بر اینکه تقریبا هر انتخاباتی در دوران اخیر به پیروزی چهرههای همسو با ترامپ ختم شده است، این وضعیت را نه یک اتفاق، بلکه «دستاوردی باورنکردنی» خواند که معادلات منطقهای را به کلی دگرگون کرده است؛ اما اینکه آیا این همسویی، ناشی از اراده ملتهای آمریکای لاتین است یا فشار دکترین جدید واشنگتن، پرسشی است که در لایههای زیرین این پیروزیهای زنجیرهای پنهان مانده است.
نماد عینی این چرخش ژئوپلیتیکی را میتوان در رویدادهای اخیر پرو جستجو کرد؛ جایی که کیکو فوجیموری به عنوان تازهترین حلقه از این زنجیره، ریاستجمهوری را بر عهده گرفت و رسما به جبهه محافظهکاران همسو با واشنگتن پیوست. بلافاصله پس از این انتقال قدرت، گفتگوهای دیپلماتیک میان روبیو و فوجیموری آغاز شد تا بر محورهایی چون مقابله با جرائم فراملی، توسعه تجارت، جذب سرمایهگذاری و مدیریت بحرانهای طبیعی متمرکز شود.
با این الحاق جدید، اکنون ۱۷ کشور منطقه، یعنی حدود نیمی از دولتهای این جغرافیا، تحت فرمان رهبرانی هستند که به طور آشکار سیاستهای خود را با کاخ سفید تنظیم میکنند. در این میان، هرچند دو قدرت بزرگ چپ گرا یعنی برزیل و مکزیک همچنان در برابر این جریان مقاومت میکنند، اما کلمبیا نیز با روی کار آمدن قریبالوقوع آبلاردو دِ لا اسپرییا خود را برای چرخشی محافظهکارانه آماده میسازد.
از سوی دیگر، رقبای سنتی آمریکا در وضعیت انفعال یا تقابل به سر میبرند؛ کوبا درگیر بحرانی اقتصادی و فلجکننده است، ونزوئلا پس از ربایش نیکلاس مادورو گام در مسیر …
