به گزارش ایرنا ، علیرضا دهمرده روز پنجشنبه در جلسه برنامه ریزی تولید گوشت سیستان و بلوچستان افزود: شتر موجود در این استان به ۷۴ هزار و ۵۶۶ نفر رسیده است که این ظرفیت بی نظیر این خطه به یکی از مهمترین کانونهای پرورش شتر در کشور تبدیل کرده است.
وی با اشاره به واردات شتر در سال ۱۴۰۴ بیان کرد: در سال جاری، ۲ هزار و ۸۵۶ نفر شتر وارد سستان و بلوچستان شده که از این تعداد، ۶۵۷ تن گوشت تولید شده است.
رئیس سازمان جهاد کشاورزی سیستان و بلوچستان با تشریح وضعیت واحدهای صنعتی و روستایی فعال در این بخش گفت: در حال حاضر ۶ واحد صنعتی پرواربندی شتر با ظرفیت یک هزار و ۳۷۰ نفر در استان فعال بوده، همچنین یک واحد صنعتی شترداشتی نیز در استان وجود دارد که ۱۶۰ نفر مولد آن در حال توسعه است.
وی خاطرنشان کرد: بر اساس اطلاعات ثبتشده در سامانه سماک، تعداد واحدهای شترداشتی روستایی دارای مجوز بهرهبرداری در سیستان و بلوچستان ۹۶ واحد با ظرفیت ۲ هزار و ۳۵ نفر است.
دهمرده افزود: همچنین ۲۲ واحد پرواربندی شتر روستایی دارای مجوز بهرهبرداری نیز در سامانه سماک ثبت شده که ظرفیت آنها در مجموع ۵۰۱ نفر است.
وی تاکید کرد: با توجه به ظرفیتهای اقلیمی، بومی و اقتصادی سیستان و بلوچستان، توسعه پرورش شتر میتواند نقش مؤثری در افزایش تولید، اشتغالزایی، امنیت غذایی و رونق معیشت بهرهبرداران ایفا کند و این سازمان با جدیت از توسعه این بخش راهبردی حمایت میکند.
رئیس سازمان جهاد کشاورزی سیستان و بلوچستان خاطر نشان کرد: شتر به دلیل توان بالای سازگاری با خشکی، کمآبی و کمبود علوفه به عنوان یکی از مهمترین گزینههای توسعه دامداری در مناطق خشک و نیمهخشک مطرح شده، قابلیت تغذیه از گیاهان خاردار و شورپسند، نیاز کمتر به آب و خوراک، مقاومت در برابر بسیاری از بیماریها و هزینه پایین نگهداری، این دام را به گزینهای اقتصادی و سازگار با شرایط جدید اقلیمی تبدیل کرده است.
به گزارش ایرنا، سیستان و بلوچستان به دلیل وسعت مراتع طبیعی، اقلیم خشک و نیمهخشک و پیشینه طولانی دامداری، یکی از مهمترین استانهای کشور در حوزه شترداری به شمار میرود. سازگاری بالای شتر با کمآبی و شرایط سخت اقلیمی سبب شده این دام به یکی از ظرفیتهای ارزشمند اقتصادی در جنوب شرق ایران تبدیل شود؛ ظرفیتی که میتواند در شرایط خشکسالی و محدودیت منابع آبی، نقش مؤثری در تولید، اشتغال و امنیت غذایی ایفا کند.
در پهنه وسیع جنوب سیستان و بلوچستان، جایی که خشکسالیهای پیدرپی و کاهش منابع آبی معیشت بسیاری از بهرهبرداران را تحت تأثیر قرار داده، شترداری همچنان به عنوان یکی از پایدارترین فعالیتهای دامپروری به حیات خود ادامه میدهد. این ظرفیت بومی که ریشه در تاریخ و فرهنگ مردم منطقه دارد، امروز بیش از هر زمان دیگری مورد توجه فعالان بخش کشاورزی و دامپروری قرار گرفته است.
شتر به دلیل سازگاری بالا با شرایط اقلیمی سخت، مقاومت در برابر کمآبی و توان بهرهگیری از پوششهای گیاهی طبیعی، به یکی از مهمترین گزینههای تولید در مناطق خشک و نیمهخشک تبدیل شده، کارشناسان معتقدند توسعه این صنعت میتواند بخشی از خسارتهای ناشی از تغییرات اقلیمی و خشکسالی را جبران کند.
