به گزارش گروه علمی ایرنا، وبگاه سایتِکدِیلی در گزارشی آورده است:
این یافتهها که بر اساس مشاهدات تلسکوپ بسیار بزرگ (VLT) رصدخانه جنوبی اروپا انجام شده، نشان میدهد که سیاهچالهها برخلاف تصور رایج، چالههای بیپایان نیستند و بخش چشمگیری از موادی که جذب میکنند را دوباره به فضا بازمیگردانند.
سیاهچالهها معمولاً به عنوان خورندههای توقفناپذیری تصور میشوند که هر چیزی را که بیش از حد به آنها نزدیک شود، میبلعند. اما مطالعه دقیق یک فوران عظیم سیاهچالهای، پرده از فرآیندی بسیار پیچیدهتر برداشته است.
رصد دقیق یک فوران سیاهچالهای
پژوهشگران با استفاده از تلسکوپ بسیار بزرگ (VLT) رصدخانه جنوبی اروپا، سامانه سیاهچاله تازهکشفشده Swift J۱۷۲۷.۸−۱۶۱۳ را در طول یک فوران عظیم در سال ۲۰۲۳ میلادی ردیابی کردند.
گروه پژوهشی دریافت که سیاهچاله در حالی که گاز را از یک ستاره نزدیک میمکید، بخشی از آن مواد را نیز از طریق جتها (جریانهای بسیار پرسرعت از ذرات که از نزدیکی سیاهچاله به فضا پرتاب میشوند) و بادهای قدرتمند به بیرون پرتاب میکرد. مهمتر اینکه، این خروجیهای عظیم حتی زمانی که سیاهچاله به شدت کمفروغ شده و فعالیتش به مراتب کمتر از سطوحی بود که قبلاً با چنین رفتاری مرتبط میدانستیم، ادامه یافت.
تماشای تغییرات یک سیاهچاله در طول زمان
این پژوهش یکی از دقیقترین مشاهدات انجامشده با نور مرئی از یک فوران سیاهچالهای را تا به امروز تولید کرده است. اخترشناسان به جای تکیه بر تعداد کمی مشاهدات مجزا، سامانه را در چندین مرحله از فعالیت متغیر آن دنبال کردند.
سامانه Swift J۱۷۲۷.۸−۱۶۱۳ در سال ۲۰۲۳ میلادی بهطور ناگهانی فعال شد و به یکی از درخشانترین منابع پرتو ایکس در آسمان تبدیل شد. این سامانه از یک سیاهچاله و یک ستاره نزدیک تشکیل شده است. سیاهچاله گاز ستاره را به سمت خود میکشد و این گاز در اطراف آن یک قرص چرخان و بسیار داغ تشکیل میدهد.
جتها، بادها و قرص متغیر
یکی از اکتشافات بسیار مهم، رابطه بین جت سیاهچاله و قرص تغذیهکننده (قرصی چرخان از گاز و ماده داغ که بهتدریج سیاهچاله را تغذیه میکند) آن بود. با پرتاب یک جت قدرتمند توسط سامانه، …
