این ائتلاف حامی اوکراین که پس از به قدرت رسیدن دوباره دونالد ترامپ در سال ۲۰۲۵ با ابتکار عمل استارمر و مکرون تشکیل شد، هدف خود را بر تداوم حمایت نظامی از اوکراین، تضمین اجرای هرگونه آتش بس احتمالی، بازدارندگی در برابر روسیه، هماهنگی کمک های تسلیحاتی و آموزشی از اوکراین و برانمه ریزی برای اعزام نیرو در صورت برقراری صلح متمرکز کرد.
تلگراف در این مطلب با بیان اینکه استارمر حدود یک ماه و نیم پیش با تشویق همتایانش از صحنه رهبری بریتانیا کناره گیری کرد، راه را برای ریاست مکرون بر این گروه حامی اوکراین گشود، اما بدون تردید میدانست که او نیز روزهای رهبریش به شماره افتاده است.
این گزارش میافزاید: استارمر و مکرون پس از سالها اختلاف توانستند رهبری اروپا را باوجود بیتفاوتی ترامپ به متحدان دیرینه، در دست گیرند و بیش از ۳۰ کشور را برای حمایت از اوکراین و در نهایت استقرار نیرو برای تضمین هرگونه آتشبس گرد هم آورند، اما اکنون با رفتن استارمر و خروج مکرون از قدرت در سال آینده میلادی پس از برگزاری انتخابات ریاست جمهوری، نگرانیهایی در مورد خلاء رهبری وجود دارد که اروپا را بدون مسیر مشخص رها میکند.
تحلیلگر این روزنامه مینویسد: از آنجا که ثبات داخلی نامزدهایی مانند فردریش مرتس صدراعظم آلمان برای پر کردن این خلاء جای تردید دارد، وجود چهرههای دیگری مانند مارین لوپن رهبر حزب راست افراطی «جبهه ملی» که موضع نزدیکتری به روسیه دارند و امکان قدرت گرفتن دارند، میتواند مسیر حمایت اروپا از اوکراین را تغییر دهد.
در این گزارش همچنین به جانشینی اندی برنهام به جای استارمر اشاره شده است؛ چهرهای که به داشتن تسلط بیشتر بر دستور کار داخلی و در مقابل تجربه کم در سیاست خارجی معروف است. هرچند او هم از زمان به قدرت رسیدن تلاش کرده به متحدان اطمینان دهد که در زمینه حمایت از اوکراین و ناتو، انتظار تداوم رویکرد استارمر را داشته باشند.
اما نکته اصلی در مورد مرگ تدریجی ائتلاف کشورهای داوطلب از نگاه نویسنده این مطلب، رفتن مکرون از قدرت است. رئیسجمهوری کنونی فرانسه سال آینده میلادی پس از برگزاری انتخابات چارهای جز ترک الیزه ندارد؛ آن هم بدون آنکه یک نامزد مشخص برای تداوم سیاستهایش داشته باشد. به ویژه در شرایطی که لوپن محبوبترین گزینه جانشینی مکرون است.
لوپن پیش از این وعده داده بود فرانسه را از فرماندهی نظامی ناتو خارج، تحریمها علیه روسیه را لغو میکند و از اوکراین خواهد خواست به شرایط مسکو برای توافق صلح تن دهد.
در سوی دیگر میدان رقابتهای سیاسی فرانسه، ژان لوک ملانشون رهبر چپ افراطی قرار دارد که به عنوان یکی از رقبای اصلی لوپن در انتخابات ریاست جمهوری سال آینده دیده میشود. او حتی پا را از این هم فراتر گذاشته و متعهد به خروج از ائتلاف نظامی غرب شده است.
تلگراف همین مولفهها را به عنوان یکی از دغدغههای اصلی بریتانیا برشمرده تا ارزیابی کنند پیروزی هر یک از این دو چهره چه تاثیری بر روابط لندن-پاریس و همچنین ائتلاف کشورهای داوطلب خواهد گذاشت.
یک مقام غربی هشدار داد که اگر هر یک از دو چهره تندرو قدرت را در فرانسه به دست بگیرند، «مشکل بزرگی» برای ناتو ایجاد خواهد شد.
در ادامه این گزارش، نویسنده بار دیگر بر ناتوانی مرتس برای پرکردن خلاء رهبری در اروپا تاکید کرده ضمن آنکه آلمان برخلاف بریتانیا، فرانسه و ۱۲ کشور دیگر حاضر نشده است برای یک ماموریت احتمالی آینده با هدف تضمین آتشبس در اوکراین نیرو اعزام کند.
رودریش کیزهوتر از اعضای پارلمان آلمان و هم حزبی مرتس با بیان اینکه صدراعظم آلمان از ارسال تسلیحات مهمی همچون موشکهای دوربرد «تاروس» به اوکراین خودداری کرده و تاکنون کشتیهای متعلق به ناوگان سایه را توقیف نکرده، گفت: «این رهبری نیست. پس چه کسی قرار است اروپا را رهبری کند؟ ما به یک چرچیل نیاز داریم. ما چندین بار لحظاتی شبیه دوران چرچیل داشتهایم، اما اکنون هیچ چرچیلی در اروپا نداریم.»
وی سپس افزود: «من معتقدم یا رویدادی شبیه ۱۱ سپتامبر، اروپا را تغییر خواهد داد، یا ارزیابی شخصی برخی رهبران سیاسی اروپایی منجر میشود که بگویند: اکنون زمان من است.»
این گزارش خاطرنشان میکند: اگر اروپا از اوکراین حمایت نکند یا به وعدههای خود در قبال کییف عمل نکند، پیامدهای ژئوپلیتیکی چنین اقدامی میتواند شدید باشد. ضمن آنکه دولتهای آینده اوکراین از غرب غیرقابل اعتماد روی برگردانند و به قدرتهای دیگر در همسایگی خود روی آورند.
تحلیلگر تلگراف در عین حال تاکید میکند که صدراعظم آلمان تنها رهبر خارجی نیست که به عنوان یک حلقه ضعیف بالقوه در ائتلاف کشورهای داوطلب در نظر گرفته میشود.
دونالد توسک نخست وزیر لهستان که ریاست یکی از قویترین ارتشهای ناتو را بر عهده دارد نیز به دلیل نزدیکی کشورش به روسیه، از قبول هرگونه اعزام نیرو به اوکراین خودداری کرده است.
جورجیا ملونی نخست وزیر ایتالیا هم همانند رهبران آلمان و لهستان از پذیرش اعزام نیرو به اوکراین خودداری کرده است و هر دو، سال آینده میلادی در انتظار برگزاری انتخابات جدید پارلمانی هستند و به احتمال زیاد پیروز میدان. اما درحالی که هر دو این چهره سیاسی همراه با رهبران بریتانیا، فرانسه و آلمان باقیمانده گروه پنج گانه اروپایی را تشکیل میدهند، بعید است به عنوان جانشینان احتمالی مکرون در نظر گرفته شوند.
ستون نویس تلگراف در پایان با بیان اینکه رفتن استارمر با تجلیل از عملکرد وی همراه بودف خروج مکرون از الیزه احتمالا با حس فقدان و تاسف بیشتر رهبران اروپایی همراه خواهد بود، مگر آنکه برنهام ردای رهبری ائتلاف کشورهای داوطلب را بر تن کند.
