به گزارش ایرنا، ثبت یک اثر تاریخی در فهرست آثار ملی اگرچه بهتنهایی نمیتواند نسخهای قطعی برای مصون ماندن آن از آسیب، تخریب یا حتی قانونگریزیها باشد اما دستکم ضوابط و الزامات قانونی حفاظت از آن را روشنتر و امکان پیگیری تخلفها را جدیتر میکند. قرار گرفتن یک اثر در این فهرست به معنای آن است که ملاحظات و ضوابط میراث فرهنگی بر عرصه و حریم آن حاکم میشود و دستگاههای اجرایی، مجریان طرحهای عمرانی، سرمایهگذاران و حتی شهروندان باید در اقدامات خود این ضوابط را رعایت کنند.
از همین منظر، ثبت ملی «گذر تاریخی کمر زرین» در اصفهان که هفته گذشته محقق شد، میتواند سرآغاز فصل تازهای برای حفاظت از یکی از مهمترین بخشهای بافت تاریخی کهن اصفهان باشد؛ بافتی که در مجاورت مسجد جامع عتیق قرار دارد و لایههای مهمی از تاریخ اصفهان را در خود جای داده است. بافت تاریخی در محور سلجوقی و جوار مسجد جامع عتیق اصفهان
کمرزرین در سالهای اخیر بارها در کانون مناقشههای میراث فرهنگی اصفهان قرار گرفته است. ماجرای این گذر تاریخی از آنجا جدیتر شد که در حین عملیات ساماندهی لایههای تاریخی و باستانی محوطه در معرض آسیب قرار گرفت. با برهم خوردن بخشی از این لایهها، شواهدی از گذشته تاریخی منطقه آشکار شد و همین اتفاق زمینه را برای ورود باستانشناسان و آغاز مطالعات و کاوشها فراهم کرد.
آنچه در ابتدا میتوانست صرفاً به یک عملیات نجاتبخشی برای شناسایی و حفاظت از یافتههای تاریخی محدود شود به تدریج ابعاد گستردهتری پیدا کرد. کاوشهای باستانشناسی در این محدوده آغاز شد و یافتهها نشان داد که گذر کمرزرین و محدوده پیرامون آن از ظرفیت قابل توجهی برای مطالعه، شناخت و پدیدارسازی لایههای پنهان تاریخ اصفهان برخوردار است؛ تا جایی که ایده تبدیل این گذر تاریخی به یک موزه روباز شهری یا همان «سایتموزه» مطرح شد. فاز اول کمرزرین که تبیدل به سایت موزه شده است
اما رسیدن به این نقطه، بدون حاشیه و چالش نبود. در ادامه و همزمان با آغاز کاوشها در فاز دوم کمرزرین بار دیگر مناقشهای در این محوطه شکل گرفت. عملیات گودبرداری شبانه در این محدوده با ورود ماشینآلات و حضور شمار قابل توجهی کامیون برای خارج کردن خاک گودبرداری، واکنش باستانشناسان ناظر و یگان حفاظت میراث فرهنگی …
