خسرو مختاری در گفتوگوی اختصاصی با خبرنگار اقتصادی ایرنا با اشاره به سیر تاریخی مساله مسکن در ایران گفت: در نخستین سرشماری کشور در سال ۱۳۳۵، مساله حادی در حوزه مسکن نداشتیم، اما در دهه ۴۰ با پیادهسازی نظریه نوسازی «روسو» در ایران (اصلاحات ارضی و انقلاب سفید)، زمینه مهاجرت گسترده و انتقال نیروی کار به شهرها فراهم شد؛ موضوعی که بعدها به عنوان یکی از زمینههای اصلی نارضایتی مردم مطرح گردید. پدید آمدن مناطقی مانند جاده مخصوص و زورآباد محصول همین دوره است.
وی افزود: پیش از انقلاب به این نتیجه رسیدند که پول در کشور وجود دارد اما نهاد تولیدکننده مسکن به صورت سنتی وجود ندارد؛ بنابراین وزارت آبادانی و مسکن تشکیل شد. در آن دوره، موضوع مسکن بیشتر یک مساله فنی، ساختمانی و شهرسازی بود.
وی بیانداشت: پس از انقلاب اسلامی، با حاکم شدن رویکرد اجتماعی و عدالت اجتماعی، مساله مسکن به موضوعی توزیعی و اجتماعی تبدیل شد و واگذاری زمین بهویژه در کلانشهری مانند تهران در دستور کار قرار گرفت. …
