به گزارش خبرنگار ایرنا، از مسجد پیامبر اعظم(ص) در منطقه فضیلت شیراز، جمعیت چند هزار نفری حدود ساعت ۱۵ به راه افتاد، گویی آسمان آتش میبارید، اما این گرمای سوزان و آسفالت داغ، ذرهای از شور و شوق زائران نکاست و نه گرمایی حس میشد و نه تشنگیای در مسیر.
در دل این خیل عظیم، بیرقهای سرخ و سفید با نوشتههایی چون «ما ملت امام حسینیم» و «یا لثارات الحسین» در باد تکان میخورد.
تمثال رهبر شهید و فرزند خلف ایشان، و عکسهای شهدای جنگ تحمیلی، چونان پرچمهایی از عشق و ایستادگی، در قلب جمعیت خودنمایی میکرد.
پا برهنگان راه عشق
جلوتر از همه، جوانانی بودند که عکس رهبر شهید را بر دست داشتند و جمعیت پشت سرشان چنان به هم فشرده بود که انتهای کاروان دیده نمیشد.
برخی از زائران از سر دلدادگی کفشهایشان را از پا درآورده بودند و با پای برهنه بر آسفالت داغ قدم برمیداشتند، گویی این پیادهروی، تمرین کوچکی از آن عشق بزرگ است که کوهها را جابهجا میکند.
اهالی فیروزآباد و دیگر شهرستانهای استان فارس، کیلومترها راه را با ارادهای پولادین آمده بودند تا به مزار فرزند بزرگ بابالحوائج حضرت موسی بن جعفر (ع) سلام بدهند.
شانزدهمین سال، اما با حالوهوایی دیگر
این کاروان، شانزدهمین سال پیاپی است که از فیروزآباد عزم سفر میکند، اما امسال برای زائران، طعم دیگری داشت.
نخستین سالی بود که رهبر شهیدشان را همراه نداشتند و همین، شعله … …
