پایگاه خبری تحلیلی انتخاب (Entekhab.ir) :
بهترین کود برای زعفران یک محصول واحد نیست؛ زیرا این گیاه در مراحل ریشهزایی، رشد برگها، انتقال مواد غذایی و تشکیل بنههای دختری به ترکیبات متفاوتی نیاز دارد. کود مخصوص زعفران، هایپرفس، پتاس بالا، پرایم پلاس، آهن ۶٪ و هیومیک اسید شیمی کشاورز، هرکدام بخش مشخصی از این نیاز را تأمین میکنند.
نکته مهم این است که تعداد گلهای هر فصل تا حد زیادی به اندازه و ذخایر بنههایی وابسته است که در فصل قبل تشکیل شدهاند. بنابراین، برنامه کوددهی اصولی باید علاوه بر حفظ رشد فعلی، بنههای قویتری برای گلدهی سال آینده ایجاد کند. چرا انتخاب کود مناسب در عملکرد و گلدهی زعفران اهمیت دارد؟
زعفران بخش عمده ذخایر غذایی خود را در بنه نگهداری میکند. هرچه بنه مادری سالمتر باشد و بنههای دختری مواد غذایی بیشتری ذخیره کنند، ظرفیت مزرعه برای رشد و گلدهی فصل بعد افزایش مییابد.
ریشههای زعفران باید در ابتدای فصل توان کافی برای جذب آب و عناصر غذایی داشته باشند. پس از برداشت گل نیز برگها فعالیت فتوسنتزی خود را ادامه میدهند و مواد تولیدشده را به بنههای جدید انتقال میدهند. کمبود عناصر در این دوره میتواند به تشکیل بنههای کوچکتر و کاهش توان مزرعه در سال بعد منجر شود. زعفران در طول سال به چه عناصری نیاز دارد؟
نیاز غذایی زعفران در مراحل مختلف رشد تغییر میکند. فسفر برای ریشهزایی، پتاسیم برای بنهسازی و آهن و ریزمغذیها برای حفظ فعالیت برگها اهمیت دارند. فسفر؛ تقویت ریشهزایی
فسفر به انتقال انرژی، تقسیم سلولی و توسعه ریشه کمک میکند. مصرف آن در ابتدای فعالیت ریشه، بهخصوص در خاکهای آهکی و قلیایی، باعث استقرار بهتر گیاه و جذب مؤثرتر عناصر میشود. پتاسیم؛ کمک به بنهسازی
پتاسیم در تنظیم آب و انتقال مواد غذایی از برگ به بنههای دختری نقش دارد. تأمین مناسب آن به تشکیل بنههای قویتر و افزایش مقاومت گیاه در برابر سرما، خشکی و شوری کمک میکند. نقش اصلی پتاسیم حمایت از ظرفیت گلدهی فصل آینده است، نه تحریک فوری گلدهی. آهن و ریزمغذیها
آهن به حفظ سبزینگی و فتوسنتز برگها کمک میکند. روی، منگنز و بور نیز در رشد و فعالیتهای آنزیمی گیاه نقش دارند؛ اما باید براساس نیاز واقعی مزرعه مصرف شوند. هیومیک اسید؛ بهبود شرایط خاک …
