پایگاه خبری تحلیلی انتخاب (Entekhab.ir) :
به گزارش پایگاه خبری فراز ؛اما آیا واقعا میتوان با یک جمله، وضعیت مالی یک بنگاه بزرگ صنعتی با دهها هزار پرسنل و زنجیره تامین گسترده را «ورشکسته» نامید؟ بررسی روند مالی این شرکت نشان میدهد که موضوع پیچیدهتر از آن است که در یک تیتر خلاصه شود.
زیان انباشته؛ میراث ۱۴ ساله، نه ماجرای یک سال
بر اساس بررسی صورتهای مالی سایپا، ریشه زیان انباشته آن به سال ۱۳۹۱ بازمیگردد؛ یعنی حدود ۱۴ سال پیش. تا پیش از آن، شرکت سودده بود. از آن سال به بعد، زیانهای سالانه روی هم انباشته شده و به رقم فعلی رسیده است. این نکته از نظر تحلیلگران اهمیت دارد، چرا که نشان میدهد آنچه امروز به عنوان «ورشکستگی» مطرح میشود، محصول عملکرد یک یا دو سال اخیر نیست، بلکه نتیجه یک روند بلندمدت و چندلایه است که چند مدیریت و چند دوره اقتصادی کشور را در بر گرفته.
کارشناسان صنعت خودرو معتقدند قرار گرفتن یک شرکت در شمول ماده ۱۴۱ قانون تجارت یا داشتن زیان انباشته، بهخودیخود به معنای توقف فعالیت یا ورشکستگی نیست؛ بلکه وضعیتی حقوقی-مالی است که هر دو خودروساز بزرگ کشور در مقاطع مختلف با آن مواجه بودهاند، بدون آنکه تولید یا تحویل محصول متوقف شود.
قیمتگذاری دستوری، ریشه اصلی زیان صنعت خودرو
نکتهای که کمتر در فضای رسانهای مورد توجه قرار میگیرد، فاصله میان قیمت فروش دستوری خودرو و بهای تمامشده واقعی تولید است. زمانی که یک محصول با قیمتی پایینتر از هزینه واقعی ساخت آن عرضه میشود، این اختلاف بهطور مستقیم به زیان شرکت تبدیل میشود و در صورت تداوم چندساله، همان چیزی است که امروز با عنوان زیان انباشته شناخته میشود. این یک واقعیت ساختاری در کل صنعت خودروسازی کشور است، نه مشکلی منحصر به یک شرکت خاص.
آیندهفروشی؛ تعهداتی فراتر از ظرفیت واقعی
یکی دیگر از عوامل موثر در شکلگیری زیانهای سنگین این صنعت، رویهای است که به آن «آیندهفروشی» یا پیشفروش فراتر از ظرفیت واقعی تولید گفته میشود. در سالهایی که شرکتها بیش از توان تولید خود تعهد فروش ایجاد کردهاند، منابع مالی …
