پایگاه خبری تحلیلی انتخاب (Entekhab.ir) : اگر روزی فضاپیمایی بتواند از قوانین فیزیک فراتر رود، اخترشناسان اولین مقصد خود را کجا انتخاب میکنند؟ دانشمندان به این پرسش پاسخ میدهند. ماه گذشته، انجمن سلطنتی نجوم بریتانیا نشست سالانهی ملی خود را برگزار کرد. در این کنفرانس، اکتشافات تازه، نتایج علمی جدید و حتی طرحهایی برای مأموریتهایی که شاید دههها بعد اجرایی شوند، به نمایش گذاشته شد. اما در کنار این مطالب جدی، سوال سادهای نیز از اخترشناسان پرسیده شد: اگر فضاپیمای بدون سرنشینی میتوانست سریعتر از نور حرکت کند، به کدام جرم یا پدیده آسمانی سفر میکردید و چرا؟ چالش با فیزیک و فیزیکدانان در این گزارش، ابتدا باید به نکتهای مهم اشاره کرد: تجربه نشان داده که مطرحکردن آزمایشی فکری که در آن قوانین فیزیک نادیده گرفته میشود، برای هر فیزیکدانی، به ویژه اخترفیزیکدانان، چالشبرانگیز است. نخستین پاسخ، کاملاً برخلاف انتظار بود. دکتر ایزی گارلند از دانشگاه ماساریک اعلام کرد که فضاپیمای خود را دقیقاً به سمت مرکز زمین میفرستد تا ببیند در اعماق سیارهمان چه میگذرد. درک آنچه در هستهی سیارات سنگی رخ میدهد، یکی از مأموریتهای حیاتی علوم سیارهای است و این پاسخ نشان میدهد که چقدر اطلاعات مهمی در زیر پای ما برای کشف دربارهی جهان وجود دارد. کاوش در منظومه شمسی، اما با سرعتی بیشتر به طور کلی، علاقهی شگفتآوری در میان اخترشناسان به مطالعهی منظومه شمسی با سرعت بسیار بالاتر از حد ممکن، دیده شد. پروفسور جیم وایلد، رئیس انجمن سلطنتی نجوم، گفت: «اروپا را انتخاب میکنم. بررسی مستقیم اقیانوسی بالقوه زیستپذیر در یکی از قمرهای مشتری، فوقالعاده هیجانانگیز خواهد بود.» اگرچه در سالهای آینده دو مأموریت (جوس و اروپا کلیپر) به اروپا خواهند رفت، پروفسور وایلد دلیل خود را اینگونه توضیح داد که کاوشگر سریعتر از نور میتواند بازگشت سریع نمونهها را برای تحلیل جامع در آزمایشگاههای زمین تسهیل کند. این نشان میدهد که دانشمندان مشتاقاند هرچه سریعتر بدانند آیا این جهانها میتوانند میزبان حیات باشند یا نه. منظومه شمسی همچنان مرموز و کمکاوش باقی مانده است و بسیاری از اخترشناسان به دنبال بررسی مکانهای امیدوارکنندهتر برای حیات بیگانه، یعنی قمرهای یخی هستند. لوئیزا میسون از دانشگاه …
