بعید است که فشار اقتصادی، ایران را وادار به پذیرش شرایط آمریکا کند/ هر چه واشنگتن محدودیت‌های اقتصادی بیشتری بر تهران اعمال کند، انگیزه ایران برای تحمیل هزینه به آمریکا و متحدان منطقه‌ای آن بیشتر می‌شود/ اینکه تهران هم یک خفگی اقتصادی را بپذیرد، هم اجازه تردد در تنگه هرمز را بدهد، غیر محتمل است

پایگاه خبری تحلیلی انتخاب (Entekhab.ir) :

رئیس سابق میز ایران در اطلاعات نظامی اسرائیل درباره تشدید فشار اقتصادی از سوی آمریکا علیه ایران گفت: مشکل این است که فرض شود درد و فشار اقتصادی الزاماً پیش از آنکه ایران را به تشدید تنش سوق دهد، موجب تسلیم تهران خواهد شد.

به گزارش انتخاب، دنیس سیترونوویچ رئیس سابق میز ایران در اطلاعات نظامی اسرائیل گفت: یک تناقض اساسی در قلب رویکرد کنونی آمریکا در قبال ایران وجود دارد: واشنگتن می‌خواهد از آغاز یک کارزار نظامی بزرگ دیگر اجتناب کند، اما همین راهبردی که برای دستیابی به این هدف دنبال می‌کند، ممکن است جلوگیری از تشدید مجدد نظامی را روزبه‌روز دشوارتر کند.

وی افزود: به نظر می‌رسد دولت آمریکا بر این باور است که می‌تواند فشار اقتصادی را به‌طور چشمگیری تشدید کند، از جمله از طریق اجرای تهاجمی تحریم‌های ثانویه، و در عین حال رویارویی را عمدتاً در حوزه اقتصادی نگه دارد. اما این فرض، هم موقعیت ایران و هم انگیزه‌هایی را که حاکمیت این کشور با آن مواجه است، به‌درستی درک نمی‌کند.

او گفت: بعید است تهران اجازه دهد تردد عادی تجاری از تنگه هرمز و منطقه گسترده‌تر خلیج فارس از سر گرفته شود، در حالی که همزمان یک خفگی اقتصادی فزاینده را بپذیرد. از دید ایران، هرمز از رویارویی تحریمی جدا نیست؛ بلکه یکی از مهم‌ترین اهرم‌های فشار باقی‌مانده برای تهران است.

رئیس میز ایران در سازمان اطلاعات نظامی اسرائیل عنوان کرد: این وضعیت یک پویایی خطرناک ایجاد می‌کند. هرچه واشنگتن تحریم‌های ثانویه را مؤثرتر اجرا کرده و محدودیت‌های اقتصادی بیشتری بر ایران اعمال کند، انگیزه تهران برای استفاده از ابزارهای باقی‌مانده خود جهت تحمیل هزینه به آمریکا و شرکای منطقه‌ای آن نیز بیشتر می‌شود. و از آنجا که این ابزارها به‌طور فزاینده‌ای ماهیتی نظامی و دریایی دارند، موفقیت در اعمال فشار اقتصادی می‌تواند در واقع احتمال تشدید نظامی را افزایش دهد، نه اینکه آن را کاهش دهد.

او همچنین اظهار کرد: مسئله این نیست که فشار اقتصادی بی‌اثر است. فشار اقتصادی آشکارا اثرگذار است. مشکل این است که فرض شود درد و فشار اقتصادی الزاماً پیش از آنکه ایران را به تشدید تنش سوق دهد، موجب تسلیم تهران خواهد شد.

وی اضافه کرد: بنابراین، راهبردی که بر فشار اقتصادی بدون ایجاد یک مسیر معتبر برای خروج دیپلماتیک بنا شده باشد، در معرض این خطر قرار دارد که دقیقاً به همان نتیجه‌ای منجر شود که واشنگتن می‌گوید می‌خواهد از آن اجتناب کند. فشار اقتصادی به‌تنهایی بعید است ایران را وادار کند شرایط آمریکا را بپذیرد، اما می‌تواند به‌تدریج گزینه‌های جایگزینِ قابل تصور برای تهران را محدود کرده و تشدید تنش را به گزینه‌ای جذاب‌تر تبدیل کند.

دنیس سیترونوویچ تأکید کرد: تا زمانی که واشنگتن این تناقض را حل نکند، مسیر حرکت به سوی یک رویارویی نظامی گسترده‌تر همچنان کوتاه‌تر خواهد شد. در شرایط کنونی، این خطر ممکن است بیش از هر زمان دیگری از آغاز درگیری افزایش یافته باشد.