پایگاه خبری تحلیلی انتخاب (Entekhab.ir) : فارن پالیسی نوشت: در زمان نگارش این مطلب، حملات بیبرنامه و آشفته دونالد ترامپ، رئیسجمهور ایالات متحده، به ایران، به کشته شدن ۱۸ نیروی نظامی آمریکایی، شمار نامعلومی از غیرنظامیان و نیروهای نظامی ایرانی و صرف دهها میلیارد دلار منجر شده است. اما مهمتر از همه، برای تمام مردم روی زمین، این حملات موجب بسته شدن تنگه هرمز به روی کشتیرانی بینالمللی شده است. به گزارش «انتخاب»؛ در ادامه این مطلب آمده است: تقریباً ۹۰ درصد کالاهای مورد مبادله در جهان از طریق دریا جابهجا میشوند. اختلالهایی که در اثر جنگ بر سر گلوگاههای حیاتی دریایی ایجاد میشوند، پدیده تازهای نیستند و پیامدهای اقتصادی فاجعهبار آنها نیز سابقه دارد. جنگ ترامپ جهان را به دورهای پیش از آن بازگردانده است که بریتانیا و ایالات متحده در قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم، بیطرفی آبراهههای اصلی جهان را تضمین و تحمیل میکردند؛ وضعیتی که عمداً ساخته شده بود و آمریکاییهای امروزی آن را به ارث بردهاند، بدون آنکه به یاد داشته باشند یا درک کنند که این نظم مصنوعی بوده و مانند هر امر مصنوعی دیگری، برای حفظ شدن نیازمند نگهداری و تضمین بوده است. اقدامات هولناک ترامپ به معنای کنار کشیدن امپراتوری نیست، آنگونه که برخی حامیان ترامپ در جناحهای چپ افراطی و راست افراطی امیدوارند؛ بلکه نشانه زوال آن است. اگر این شکست جبران نشود، آبراهههای جهان بار دیگر به صحنههایی برای منازعات خونین و بیرحمانه تبدیل خواهند شد؛ همانگونه که در طول تاریخ چنین بودهاند. دو نمونه را در نظر بگیرید: داردانل، در میان مدیترانه شرقی و دریای سیاه؛ و تنگه اورسوند که راه ورود و خروج به دریای بالتیک است. یکی از این دو نمونه نشان میدهد که چگونه کنترل بر جغرافیا میتواند حتی یک قدرت ضعیف را به بازیگری حیاتی در تصمیمگیریهای بینالمللی تبدیل کند. دیگری نمونهای از منافع مالی حاصل از کنترل یک گلوگاه کشتیرانی است؛ مسئلهای که وقتی آن را در مورد سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ایران و قدرت این نهاد بر تنگه هرمز به کار ببریم، بسیار نگرانکننده میشود. از سال ۱۴۵۳ میلادی و فتح نهایی قسطنطنیه، یعنی استانبول امروزی، امپراتوری عثمانی کنترل کامل تنگههای ترکیه را در اختیار داشت؛ مسیر آبیای که مدیترانه را به دریای …
