پایگاه خبری تحلیلی انتخاب (Entekhab.ir) :
مهر: یک فلوشیپ جراحی چاقی گفت: انتخاب روش جراحی چاقی باید بر اساس شرایط جسمانی، وضعیت متابولیک، بیماریهای همراه و نیازهای هر بیمار انجام شود.
محمدجواد باقری اظهار داشت: جراحی متابولیک و چاقی در حال حاضر مؤثرترین روش درمانی برای دستیابی به کاهش وزن پایدار در افراد واجد شرایط محسوب میشود. این جراحی معمولاً برای افراد دارای شاخص توده بدنی (BMI) ۳۵ یا بالاتر توصیه میشود و در برخی بیماران مبتلا به دیابت نوع ۲ یا سایر بیماریهای متابولیک، حتی با BMI بین ۳۰ تا ۳۴.۹ نیز ممکن است پس از ارزیابی تخصصی مورد بررسی قرار گیرد؛ بهویژه زمانی که درمانهای غیرجراحی نتوانسته باشند کاهش وزن یا کنترل بیماری را بهطور پایدار فراهم کنند.
وی درباره جراحی اسلیو معده توضیح داد: در این روش، حدود ۸۰ درصد از حجم معده برداشته میشود و معده به شکل یک لوله باریک درمیآید. در اسلیو، مسیر روده تغییری نمیکند، اما علاوه بر کاهش ظرفیت معده، تغییرات هورمونی مرتبط با اشتها و احساس سیری نیز به کاهش وزن کمک میکنند. این روش به دلیل سادهتر بودن از نظر تکنیک جراحی و نداشتن تغییر در مسیر روده، یکی از رایجترین جراحیهای چاقی در جهان است. البته مانند هر عمل جراحی دیگری، اسلیو نیز میتواند با عوارضی مانند خونریزی، نشت از محل منگنه یا در برخی بیماران تشدید رفلاکس معده همراه باشد.
باقری در ادامه درباره بایپس معده گفت: در این روش علاوه بر کوچکسازی معده، مسیر عبور غذا از بخشی از روده کوچک تغییر داده میشود. این تغییر علاوه بر محدود کردن حجم غذای مصرفی، باعث تغییرات هورمونی و متابولیک مؤثری میشود که به کاهش وزن و بهبود کنترل قند خون کمک میکند. بایپس معده بهویژه در بیماران مبتلا به دیابت نوع ۲ یا رفلاکس شدید معده میتواند گزینه مناسبی باشد. در بسیاری از بیماران، این روش موجب کاهش چشمگیر نیاز به داروهای دیابت شده و در برخی موارد باعث فروکش بیماری میشود، هرچند این وضعیت لزوماً دائمی نیست و نیاز به پیگیری منظم دارد.
این جراح چاقی با تأکید بر اهمیت ارزیابی دقیق پیش از عمل تصریح کرد: بسیاری از بیماران تصور میکنند اسلیو و بایپس تفاوت چندانی با یکدیگر ندارند، در حالی که انتخاب روش مناسب باید بر اساس عواملی مانند سن، شاخص توده بدنی، سابقه دیابت، بیماریهای گوارشی بهویژه رفلاکس، وضعیت متابولیک، عادات غذایی، سوابق جراحی و شرایط عمومی بیمار انجام شود. تصمیم نهایی نیز پس از بررسی کامل توسط تیم درمان شامل جراح، متخصص تغذیه و در صورت نیاز سایر متخصصان اتخاذ میشود.
وی درباره نگرانی رایج بیماران نسبت به بازگشت وزن پس از جراحی نیز گفت: مقدار محدودی افزایش وزن در سالهای بعد از جراحی ممکن است در برخی بیماران رخ دهد و این موضوع همیشه به معنای شکست درمان نیست. رعایت برنامه غذایی، فعالیت بدنی منظم، پیگیریهای پزشکی و اصلاح عادات رفتاری، احتمال بازگشت قابلتوجه وزن را تا حد زیادی کاهش میدهد.
باقری افزود: توصیه میشود بیماران غذا را بهآرامی مصرف کنند، لقمههای کوچک بردارند، هر لقمه را بهخوبی بجوند، هر وعده غذایی را طی حدود ۲۰ تا ۳۰ دقیقه میل کنند و بین لقمهها مکث داشته باشند. همچنین از نوشیدن مایعات همزمان با غذا خودداری کنند تا دستگاه گوارش فرصت کافی برای سازگاری با شرایط جدید داشته باشد.
وی درباره کمبود ویتامینها و مواد معدنی پس از جراحی نیز هشدار داد و گفت: اگرچه احتمال بروز کمبودهای تغذیهای در روش اسلیو معمولاً کمتر از بایپس است، اما در هر دو روش، مصرف منظم مکملها و انجام آزمایشهای دورهای ضروری است. بر اساس شرایط هر بیمار، ممکن است مصرف مولتیویتامین، آهن، کلسیم، ویتامین D، ویتامین B۱۲ و سایر ریزمغذیها تحت نظر پزشک یا متخصص تغذیه توصیه شود.
این فلوشیپ جراحی چاقی و متابولیک، با اشاره به تأثیر مثبت این جراحیها بر سلامت بیماران، اظهار داشت: کاهش وزن پایدار پس از جراحی میتواند علاوه بر بهبود بیماریهایی مانند دیابت، فشار خون بالا، آپنه خواب و دردهای مفصلی، باعث افزایش توانایی انجام فعالیتهای روزمره، بهبود کیفیت زندگی و ارتقای اعتمادبهنفس بیماران شود. امروزه بیشتر جراحیهای چاقی با روش لاپاراسکوپی و بهصورت کمتهاجمی انجام میشوند که معمولاً با درد کمتر، دوران نقاهت کوتاهتر و بازگشت سریعتر بیمار به فعالیتهای روزمره همراه هستند.
