پایگاه خبری تحلیلی انتخاب (Entekhab.ir) :
زومیت: پژوهش جدیدی نشان میدهد میلیونها سال پیش، غبار حاصل از برخورد سیارک، زمین را به تنور مرگ تبدیل کرد و دایناسورها را در کمتر از دو ساعت کباب کرد.
میلیونها سال پیش، برخورد یک سیارک عظیم به زمین، پایان دوران سلطهی دایناسورها را رقم زد. اما پرسشی که همواره ذهن دانشمندان را به خود مشغول کرده، این بود که مکانیسم دقیق این انقراض جمعی چه بود؟ چگونه یک برخورد، میتواند سهچهارم گونههای جانوری و گیاهی کرهی زمین را در چشم برهم زدنی نابود کند؟
پاسخ شاید در غبار نهفته باشد. پژوهگران در مطالعه جدیدی پیشنهاد کردهاند ابر عظیمی از غبارهای بسیار ریز که در پی برخورد سیارک به جو زمین پرتاب شده، نقش اصلی را در این فاجعه ایفا کرد. این غبارها با به دام انداختن گرمای حاصل از برخورد، سطح زمین را به تنوری عظیم تبدیل کردند و هر موجود زندهای را که پناهگاهی نداشت، در عرض دو ساعت به کام مرگ کشاندند.
داستان از سال ۱۹۸۰ شروع میشود، زمانی که فیزیکدان مشهور، لوئیس آلوارز، به همراه پسر زمینشناسش، والتر، نظریهی انقلابی خود را مطرح کردند. آنها در لایههای رسوبی مربوط به مرز دوران کرتاسه و پالئوژن که در سراسر جهان یافت میشود، غلظت بالایی از فلز نادر ایریدیوم را شناسایی کردند. ایریدیوم در پوستهی زمین کمیاب است، اما در سیارکها فراوان یافت میشود. بنابراین نتیجه گرفتند سیارک یا دنبالهدار عظیمی، عامل اصلی انقراض دایناسورها بوده است. جالب اینکه در همان سال، ژئوفیزیکدان هلندی به نام یان اسمیت، نیز به طور مستقل به همین نتیجه رسید.
طبق پژوهش جدید، دایناسورها در معرض گرمایی ۱۷ برابر کشندهتر از حد تحمل انسان قرار گرفتند و در عرض دو ساعت کباب شدند
سالها بعد، گمشدهی معما پیدا شد: دهانهی برخوردی چیکْشولوب در شبهجزیرهی یوکاتان مکزیک. این دهانه که در اواخر دههی ۱۹۷۰ کشف شد، یادگار برخورد سیارکی به قطر ۱۱ تا ۸۱ کیلومتر است. انرژی آزاد شده از این برخورد، بیش از یک میلیارد برابر بمبهای اتمی هیروشیما و ناکازاکی تخمین زده شده است. این برخورد، سونامیهای عظیم ایجاد کرد، سنگها را از اعماق زمین به بیرون پرتاب و گازهای سمی را وارد جو کرد و شرایطی جهنمی را بر روی زمین رقم زد.
