پایگاه خبری تحلیلی انتخاب (Entekhab.ir) : پژوهشگران با تحلیل بیش از ۵۰۰ ژنوم انسانی، ردپای دو تبار منقرضشده و ناشناخته را در DNA ما یافتند؛ کشفی که تاریخچهی تکامل انسان را بازتعریف میکند. ژنوم انسانهای امروزی حامل ردپای دو تبار منقرضشده و ناشناخته از انسانهاست. پژوهشگران دانشگاه کالیفرنیا، برکلی، با ابداع روشی تازه برای بازسازی شجرهنامهی ژنتیکی بیش از ۵۰۰ نمونه از ژنوم انسانهای سراسر جهان، بدون نیاز به هیچ نمونهی دیانای باستانی، توانستند نشانههایی از آمیزش انسان امروزی با دو جمعیت باستانی ناشناخته را کشف کنند. بهگزارش لایوساینس، پژوهشگران این جمعیتها را «تبارهای ارواح» مینامند. براساس یافتههای پژوهشی تازه، یکی از این تبارها ردی از DNA خود را در ژنوم تمام انسانهای امروزی، فارغ از نژاد و خاستگاه جغرافیایی، برجای گذاشته است. تبار دیگر که پژوهشگران آن را «فوقباستانی» میخوانند، به نزدیک به دو میلیون سال پیش بازمیگردد و تنها در ژنوم برخی از مردم اقیانوسیه قابل ردیابی است. پریا مورجانی، ژنتیکدان تکاملی انسان در دانشگاه کالیفرنیا، برکلی و از نویسندگان مطالعه، توضیح میدهد که این جمعیتهای منقرضشده احتمالاً صدها هزار سال، یا حتی بیش از یک میلیون سال پیش میزیستهاند، اما ردپای میراث ژنتیکیشان همچنان در ژنوم ما حفظ شده است. درطول دهههای اخیر، شواهد ژنتیکی متعددی نشان دادهاند که گونهی ما، یعنی هومو ساپینس یا انسان خردمند در دورههایی از تاریخ تکاملی خود با خویشاوندان منقرضشدهای همچون نئاندرتالها و دنیسوواها آمیزش داشته است. بیشتر مردمی که تبار آفریقایی جنوب صحرا ندارند، حدود ۱ تا ۲٫۴ درصد از ژنوم خود را از نئاندرتالها به ارث بردهاند و آسیاییها و مردم اقیانوسیه (ساکنان جزایر اقیانوس آرام) نیز حدود ۰٫۱ تا ۶ درصد تبار دنیسووانی در ژنوم خود دارند. بااینحال، مدتهاست دانشمندان گمان میکنند انسانهای امروزی احتمالاً با گروههای دیگری از انسانهای منقرضشده نیز که هنوز شناسایی نشدهاند، آمیزش داشتهاند. اما کمبود نمونههای DNA باستانی، شناسایی سهم این تبارهای ناشناخته یا همان «ارواح ژنتیکی» را دشوار کرده است. مورجانی میگوید: «DNA باستانی درک ما از تکامل انسان را دگرگون کرده، اما تنها میتواند دربارهی جمعیتهایی اطلاعات بدهد که DNA-شان …
