پایگاه خبری تحلیلی انتخاب (Entekhab.ir) :
داروهای گروه GLP-1 مانند اوزمپیک (Ozempic) در سالهای اخیر تحول بزرگی در درمان بیماریهایی مانند دیابت نوع ۲ و چاقی ایجاد کردهاند.
به گزارش انتخاب و به نقل از sciencealert ؛ این داروها در اصل برای کاهش قند خون و کنترل اشتها تجویز میشوند، اما پژوهشهای جدید نشان میدهد تأثیر آنها بسیار فراتر از این موارد است و میتوانند بر جنبههای مختلف سلامت بدن اثر بگذارند؛ اثراتی که پیشتر انتظارش نمیرفت.
اکنون مطالعهای تازه، اثر ناخواسته دیگری از این داروها را آشکار کرده و نشان میدهد هنوز شناخت ما از عملکرد کامل داروهای آگونیست گیرنده GLP-1 بسیار محدود است.
پژوهشی که در مجله Diabetes, Obesity and Metabolism منتشر شده نشان میدهد مصرف داروهای GLP-1 با کاهش خطر ابتلا به دژنراسیون ماکولا وابسته به سن (AMD) ارتباط دارد؛ بیماری شایعی که مهمترین علت نابینایی غیرقابلبرگشت در سالمندان به شمار میرود.
در این مطالعه، گروهی از پژوهشگران به سرپرستی چنگ-هسین هونگ از دانشگاه علوم پزشکی چونگشان تایوان، اطلاعات پزشکی بیش از ۱۵۷ هزار نفر را بررسی کردند.
همه شرکتکنندگان ۶۰ سال یا بیشتر سن داشتند، همگی مبتلا به چاقی بودند، اما هیچیک به دیابت نوع ۲ مبتلا نبودند.
افراد به دو گروه تقریباً مساوی، هر کدام شامل حدود ۷۹ هزار نفر، تقسیم شدند.
گروه اول از داروهای GLP-1 مانند لیراگلوتاید، سماگلوتاید یا تیرزپاتاید برای کاهش وزن استفاده میکردند، در حالی که گروه دوم از داروهای کاهش وزن غیر از GLP-1 بهره میبردند.
پس از چند سال پیگیری، مشخص شد افرادی که داروهای GLP-1 مصرف کرده بودند، نسبت به گروه دیگر بهطور قابلتوجهی کمتر به دژنراسیون ماکولا مبتلا شدند.
بهطور کلی، مصرف این داروها با ۱۸ درصد کاهش خطر ابتلا به AMD همراه بود. در مواردی که نوع دقیق بیماری در پرونده پزشکی مشخص نشده بود، این کاهش خطر حتی به ۳۰ درصد نیز میرسید.
البته این ارتباط در مورد نوع مرطوب (Wet یا Exudative) دژنراسیون ماکولا مشاهده نشد.
در مورد نوع خشک (Dry یا Nonexudative) که شایعترین شکل این بیماری است، روندی به سمت کاهش خطر دیده شد، …
