پایگاه خبری تحلیلی انتخاب (Entekhab.ir) :
آیا میدانستید نخستین نمونههای ضدآفتاب مدرن در دوران جنگ جهانی دوم شکل گرفتند؟ داستان محافظت از پوست در برابر آفتاب، مسیری جالب و شگفتانگیز را از میدانهای جنگ تا ساحل طی کرده است.
به گزارس انتخاب و به نقل از انلی مای هلث؛ ضدآفتاب امروزه به بخشی از زندگی روزمره ما تبدیل شده است. هر زمان که از خانه خارج میشویم، برای محافظت از پوست در برابر پیری زودرس از ضدآفتاب استفاده میکنیم. حتی در برخی شرایط، زمانی که داخل خانه هستیم نیز استفاده از ضدآفتاب توصیه میشود. اما تا به حال فکر کردهاید ضدآفتاب چه زمانی اختراع شد؟
انسانها هزاران سال برای محافظت از پوست خود در برابر نور خورشید به روشهای طبیعی مانند پوشیدن لباس، استفاده از روغن زیتون و عصارههای گیاهی متکی بودند. بااینحال، داستان ضدآفتاب مدرن به شکلی که امروز میشناسیم، تا قرن بیستم آغاز نشد.
روغنهای برنزهکننده
نخستین جرقههای شکلگیری محافظت مدرن از پوست در برابر آفتاب، در سال ۱۹۳۸ و با یک شیمیدان سوئیسی به نام فرانتس گرایتر زده شد. گرایتر هنگام کوهنوردی دچار آفتابسوختگی شدید شد و همین اتفاق او را به ساخت یک کرم محافظ در برابر نور خورشید ترغیب کرد.
در همان دوران، برنزه بودن پوست در فرهنگ غربی کمکم به نمادی از سلامت و رفاه تبدیل شده بود. مردم میخواستند پوستشان برنزه شود، اما نمیخواستند دچار آفتابسوختگی شوند. به همین دلیل، در دهه ۱۹۳۰ نخستین روغنهای برنزهکننده با قابلیت محدود برای فیلتر کردن نور خورشید وارد بازار شدند.
ضدآفتاب برای سربازان جنگ جهانی دوم
اما تحول واقعی در زمینه محافظت قوی از پوست در برابر آفتاب، از یک نیاز ضروری در دوران جنگ جهانی دوم آغاز شد.
در سال ۱۹۴۲ ، ارتش آمریکا به راهکاری محرمانه نیاز داشت تا از سربازان و ملوانانی که در مناطق بیابانی یا در دریا گرفتار میشدند، در برابر آفتابسوختگی شدید محافظت کند.
این تلاشها به استفاده از مادهای ضخیم و قرمز تیره به نام پترولیوم دامپزشکی (Veterinary Petroleum) انجامید؛ مادهای ضدآب که میتوانست تا حد زیادی جلوی تابش خورشید را بگیرد.
این خمیر قرمز و چسبناک برای محافظت از پوست سربازان در …
