جهان صنعت نیوز – بیش از پنج ماه پس از آغاز جنگ، تنگه هرمز همچنان عمدتا بسته است و الگوی تکراری درگیری نیز تغییری نکرده است. هر بار مذاکرات میان آمریکا و ایران به نتیجه نمیرسد، دو طرف به حملات نظامی بازمیگردند و هرگاه بمبارانها قادر به شکستن بنبست نیستند، گفتوگوها دوباره آغاز میشود.
دونالد ترامپ نیز در روزهای اخیر هم از احتمال توافق درباره هرمز سخن گفته و هم ایران را به حملات شدیدتر تهدید کرده است. با این حال، تهران همچنان بر کنترل تقریبا کامل آبراه اصرار دارد و همسایگان عرب ایران امید چندانی ندارند که این موضع به آسانی تغییر کند. تلاش خلیج فارس برای دور زدن هرمز
در چنین شرایطی، کشورهای منطقه تلاش میکنند وابستگی خود را به هرمز کاهش دهند. عربستان و امارات در حال ساخت یا توسعه خطوط لولهای هستند که صادرات نفت را بدون عبور از تنگه ممکن کند و عراق نیز قصد دارد بخشی از نفت خود را از مسیر شمال منتقل کند. سرمایهگذاران آمریکایی و سعودی نیز احداث یک پالایشگاه بزرگ در خارج از محدوده تنگه را بررسی میکنند.
این طرحها میتوانند آسیبپذیری منطقه را کاهش دهند، اما قادر به حذف کامل نقش هرمز نیستند. حتی اگر همه پروژهها مطابق برنامه تا سال ۲۰۳۰ تکمیل شوند، از ۱۵ میلیون بشکه نفتی که پیش از جنگ روزانه از تنگه عبور میکرد، حدود پنج میلیون بشکه همچنان ناچار به استفاده از همین مسیر خواهد بود.
خود خطوط لوله نیز مصون از تهدید نیستند و میتوانند هدف حمله ایران قرار گیرند. افزون بر این، اتکا به مسیرهای جایگزین ممکن است کشورهای خلیج فارس را به گلوگاههای تازهای وابسته کند؛ از جمله بابالمندب در دریای سرخ که حوثیهای همسو با ایران در آن به کشتیها حمله میکنند و پیشتر نیز از برخی شناورها هزینه عبور دریافت کردهاند. مشکل فقط صادرات نفت نیست
وابستگی به هرمز تنها به نفت خام محدود نمیشود. قطر بدون دسترسی به این مسیر قادر به صادرات گاز طبیعی مایع خود نیست؛ گازی که حدود یکپنجم عرضه جهانی را تشکیل میدهد. پالایشگاههای منطقه نیز همچنان تا حد زیادی با محدودیت روبهرو هستند.
برای کشورهای خلیج فارس، مشکل واردات نیز به همان اندازه اهمیت دارد. بسیاری از کالاهای ضروری، از مواد غذایی گرفته تا فلزات، را نمیتوان …
