جهان صنعت نیوز – پس از بستهشدن تنگه هرمز در پی حملات آمریکا و اسرائیل، رئیس آژانس بینالمللی انرژی این رویداد را بزرگترین اختلال عرضه در تاریخ بازار جهانی نفت توصیف کرد. با این حال، حتی در دورهای که تنگه نزدیک به چهار ماه تقریباً کاملاً بسته بود، متوسط قیمت نفت برنت فقط اندکی بیش از ۱۰۰ دلار در هر بشکه بود؛ در حالی که پیش از جنگ حدود ۷۰ دلار قیمت داشت. اوج قیمت در فروردین به ۱۲۶ دلار رسید که همچنان بسیار پایینتر از سناریوهای ۲۰۰ دلاری مطرحشده در آغاز جنگ بود. پس از بستهشدن دوباره تنگه نیز قیمت نفت حتی به محدوده ۸۰ دلار بازگشت.
بخشی از این تابآوری به وضعیت بازار پیش از جنگ مربوط بود. عرضه نفت از تقاضا بیشتر بود، سطح ذخایر نسبتاً بالا قرار داشت، کشورهای اوپک تولید را سریعتر از انتظار افزایش میدادند و نفت روسیه نیز به دلیل تشدید تحریمها در حجم قابل توجهی روی نفتکشها در دسترس بود.
تقاضا نیز ناچار تعدیل شد. طبق برآورد آژانس بینالمللی انرژی، مصرف نفت در سهماهه دوم سال ۲۰۲۶ حدود پنج میلیون بشکه در روز کاهش یافت. کمبود، افزایش قیمت و سهمیهبندی دولتی، مصرفکنندگان را به کاهش تقاضا واداشت، اما شدت این کاهش کمتر از سناریوهای بدبینانه بود.
زیرساختهای جایگزین نیز نقش مهمی داشتند. عربستان سعودی و امارات ظرفیت خطوط لولهای را که سالها پیش برای دورزدن هرمز ساخته بودند، به حداکثر رساندند و بیش از پنج میلیون بشکه در روز نفت اضافی را به بازار جهانی رساندند. همراه با صادرات نفت ایران که پیش از محاصره دریایی ادامه داشت، این مسیرها باعث شدند کسری صادرات نفت خلیج فارس به حدود ۱۳ میلیون بشکه در روز محدود شود، نه کل ۲۰ میلیون بشکهای که پیش از بستهشدن تنگه از هرمز عبور میکرد.
آزادسازی ذخایر نیز حیاتی بود. شرکتها و معاملهگران از ذخایر تجاری استفاده کردند و آژانس بینالمللی انرژی بزرگترین آزادسازی ذخایر اضطراری تاریخ خود را هماهنگ کرد. مجموع برداشت از ذخایر تجاری و دولتی روزانه حدود پنج تا شش میلیون بشکه از اختلال عرضه را جبران کرد. آمریکا و چین؛ دو برنده نسبی بحران
ایالات متحده در این بحران جایگاهی بسیار متفاوت از دهههای گذشته داشت. افزایش تولید داخلی و برداشت از ذخایر راهبردی و تجاری باعث شد صادرات نفت خام و فرآوردههای نفتی آمریکا به …
