کیفیت سازه بتنی فقط به عیار سیمان، نوع سنگدانه یا مقاومت مشخصشده در طرح اختلاط وابسته نیست. بتن تازه باید در قالبی ریخته شود که بتواند شکل، ابعاد و موقعیت عضو سازهای را تا رسیدن بتن به مقاومت لازم حفظ کند. هرگونه ضعف در طراحی، نصب یا مهار قالب میتواند باعث تغییر ابعاد، خروج شیره بتن، ایجاد حفره، کاهش پوشش میلگرد و افزایش هزینههای ترمیم شود.
قالب بندی اصولی بهتنهایی مقاومت بتن را افزایش نمیدهد، اما شرایط لازم برای اجرای صحیح بتنریزی، تراکم مناسب و دستیابی به مشخصات تعیینشده در نقشه را فراهم میکند. به همین دلیل، انتخاب تجهیزات مناسب و کنترل قالب پیش از بتنریزی، بخشی مهم از نظام کنترل کیفیت پروژه محسوب میشود. قالب بندی اصولی چه ویژگیهایی دارد؟
یک سیستم قالب بندی مناسب باید در برابر فشار جانبی بتن تازه، وزن آرماتور، نیروهای اجرایی، لرزش ویبراتور و بار تجهیزات مقاومت کافی داشته باشد. قالب نباید هنگام بتنریزی دچار بازشدگی، خیز، نشست یا جابهجایی شود.
در اجرای اصولی قالب بتن ریزی، موارد زیر باید کنترل شوند: انطباق ابعاد و موقعیت قالب با نقشه اجرایی شاقول بودن قالب ستون و دیوار تراز بودن قالب تیر و سقف استحکام اتصالات، بولتها و پشتبندها درزبندی صحیح برای جلوگیری از خروج شیره بتن تمیزی و سلامت سطح داخلی قالب پایداری پایهها و زیرسازی ایجاد دسترسی مناسب برای بتنریزی و ویبره امکان قالببرداری بدون صدمه زدن به بتن
قالب باید پیش از شروع عملیات توسط مسئول فنی بررسی شود. اصلاح ایرادهای قالب بعد از ریختن بتن دشوار، پرهزینه و گاهی غیرممکن است.
تأثیر قالب بندی بر ابعاد و هندسه سازه
یکی از وظایف اصلی قالب، حفظ شکل هندسی عضو بتنی است. اگر قالب ستون شاقول نباشد، دیوار از محور خارج شود یا زیرسازی سقف نشست کند، ابعاد نهایی با نقشه سازه مطابقت نخواهد داشت.
تغییر ابعاد مقطع میتواند روی اتصال اجزای سازه، اجرای نما، نصب تأسیسات و ادامه عملیات ساختمانی اثر بگذارد. برای مثال، اختلاف تراز سقف ممکن است اجرای کفسازی را دشوار کند و افزایش ضخامت لایههای اصلاحی، وزن مرده و هزینه پروژه را بالا ببرد.
پنلبندی دقیق، استفاده از قالبهای سالم و کنترل تراز …
