روز داروساز را به همه داروسازان گرانقدر، پرتلاش و مسئولیتپذیر کشور صمیمانه تبریک میگویم؛ همکارانی که در زنجیره درمان، نقشی بسیار فراتر از تحویل دارو دارند و حضورشان بخش مهمی از امنیت و آرامش بیمار است.
اما امسال، در کنار تبریک، نمیتوانم از یک نگرانی جدی نیز سخن نگویم؛ دغدغه دسترسی مردم به دارو.
در سیاستهای کلی سلامت تأکید شده است که باید شرایطی فراهم شود که «بیمار جز رنج بیماری، دغدغه و رنج دیگری نداشته باشد.»
امروز اما بیمار، علاوه بر رنج بیماری، با هزینههای سنگین درمان، افزایش قیمت دارو و گاهی حتی پیدا نکردن داروی مورد نیازش نیز مواجه است.
این مسئله را نه فقط از زبان بیماران، که اخیراً شخصاً تجربه کردم. برای یکی از بستگانم که روزانه کلومیپرامین مصرف میکند، چند روز نتوانستیم دارو را پیدا کنیم. در نهایت پس از جستوجوی فراوان، به سختی توانستم تنها یک بسته از داروی مورد نیازش تهیه کنم. برای بیماری که مصرف منظم دارو برایش ضروری است، همین چند روز میتواند به معنای اضطراب و عوارض ناشی از قطع درمان باشد.
این فقط داستان یک بیمار و یک دارو نیست.
وقتی دارو گران میشود، وقتی دارو پیدا نمیشود و وقتی بیمار برای یافتن دارویش باید از این داروخانه به آن داروخانه مراجعه کند، در واقع بخشی از امنیت سلامت مردم دچار آسیب شده است.
البته بخشی از مشکلات دارویی میتواند ناشی از مسائل داخلی زنجیره تأمین، از تأمین …
