این رتبهبندی بر پایه سهم هزینههای عمومی دولت از تولید ناخالص داخلی، تفاوتهای شدید میان کشورها را نشان میدهد؛ از اقتصادهای کوچک جزیرهای که هزینههایشان با کمکهای خارجی پشتیبانی میشود تا دولتهای رفاه اروپایی که سهم بالایی از اقتصاد را به خدمات عمومی اختصاص میدهند.
در کدام کشورها دولت بیشتر از همه خرج میکند؟
کشورهایی با بالاترین سطح هزینهکرد دولت، بسیاری یا در میان اقتصادهای کوچک جزیرهای هستند یا از دولتهای رفاه اروپایی. این الگو نشان میدهد که دو منطق متفاوت، یعنی وابستگی به کمکهای خارجی در برخی کشورها و گسترش خدمات رفاهی در برخی دیگر، میتواند به سطح بالای مخارج عمومی منجر شود.
در اقتصادهای بزرگ نیز فرانسه با ۵۷.۲ درصد بالاترین سهم هزینههای دولت را نسبت به تولید ناخالص داخلی دارد. در مقابل، کرهجنوبی با ۲۲.۵ درصد، هند با ۲۸.۴ درصد و مکزیک با ۳۰.۳ درصد در سطوح پایینتری قرار دارند.
با این حال، هزینهکرد بالاتر لزوما به معنای نتایج بهتر نیست. اثرگذاری مخارج دولت به نحوه تخصیص منابع و پایداری تامین مالی آنها بستگی دارد.
ترکیب مخارج نیز اهمیت دارد. برخی کشورها بخش بیشتری از منابع را به سلامت، آموزش و حمایتهای اجتماعی اختصاص میدهند، در حالی که برخی دیگر بر زیرساخت، دفاع یا پرداخت بدهی تمرکز دارند.
دولتهای بزرگ اروپایی
در اروپا، کشورهایی مانند فنلاند با ۵۷.۷ درصد، فرانسه با ۵۷.۲ درصد، بلژیک با ۵۴.۵ درصد، ایتالیا با ۵۰.۶ درصد و آلمان با ۴۹.۴ درصد در میان بالاترینها دیده میشوند. این کشورها معمولا نظامهای رفاهی گستردهای دارند که شامل خدمات درمانی همگانی، مستمری بازنشستگی، بیمه بیکاری و سایر برنامههای اجتماعی است.
در اقتصادهای پردرآمد، جمعیت سالخوردهتر و هزینههای فزاینده بازنشستگی و درمان نیز به افزایش سهم مخارج دولت از تولید ناخالص داخلی کمک میکند. به همین دلیل، بسیاری از ثروتمندترین کشورها در صدر این رتبهبندیها قرار میگیرند.
به کانال تلگرام هم میهن بپیوندید
به کانال بله هم میهن بپیوندید
به کانال روبیکا هم میهن بپیوندید
