به گزارش هممیهن آنلاین، مشروح گفتوگوی خبرنگار جماران با آیتالله سید مصطفی محقق داماد را در ادامه میخوانید:
ضمن تسلیت رحلت عالم جلیلالقدر مرحوم آیتالله امراللهی، علاقهمندیم درباره ابعاد مختلف علمی، سیاسی، اجتماعی، اخلاقی و فرهنگی شخصیت ایشان را بهطور مفصل برای ما صحبت بفرمایید.
بسم الله الرحمن الرحیم. با طلب مغفرت و رضوان واسعه حق متعال برای روح پرفتوح مرحوم آیتالله حاج شیخ محمدحسین امراللهی یزدی و استاد بزرگوارشان مرحوم آیتالله حاج شیخ مرتضی حائری یزدی، چند کلمهای درباره شخصیت این مرد بزرگ(آیتالله امراللهی) به عرض شما میرسانم.
اینجانب این بزرگوار را از دوران آغاز طلبگی میشناسم. البته ایشان از من بزرگترند و فاصله سنیِ نسبتاً زیادی داریم، اما به دلیل ارتباطی که با پدر و دایی من داشتند، و از طرف دیگر چون در درس برادر من (آیتالله حاج سید علی محقق داماد) شرکت میکردند، از نزدیک با ایشان مرتبط بودم و چون به منزل ما رفتوآمدشان زیاد بود، ایشان را بهخوبی میشناختم.
ایشان از آغاز طلبگی به دو چیز شهرت داشتند؛ یکی تقوای شدید و زهد بسیار، و از طرفی در عین حال به قول حافظ: «با دل خونین لب خندان بیاور همچو جام». ایشان در عین حالی که از نظر مالی شرایط بسیار دشواری را میگذراندند، همواره لب خندان داشتند. بسیار قصههای شیرین و لطیفی برای دوستان همیشه داشتند و در جلساتی که ایشان حضور داشتند، جلسه همیشه با دلخوشی و خرمی میگذشت. ایشان از روزی که در مدرسه حجتیه بودند (حجرهشان نزدیک مسجد بود) من با ایشان آشنایی داشتم و از نزدیک مراقب زندگی ایشان بودم.
این بزرگوار، سطح را با دقت تمام کرد. نزد افرادی مثل آیتالله مکارم شیرازی که درس کلام جدیدی که ایشان در مدرسه حجتیه تدریس میفرمودند و بعد تبدیل شد به کتاب «آفریدگار جهان» و چند کتاب دیگر که از ایشان درآمد، یادم هست که آقای امراللهی این درسها را مداومت میکردند و با اینکه کُندنویس بودند، با دست کُندشان بسیار خلاصهبرداری میکردند و مقید بودند که این درسها را ترک نکنند. همچنین درس مرحوم آیتالله ستوده، درس آیتالله سلطانی طباطبایی و بالأخره درس آیتاللهالعظمی منتظری؛ اینها درسهایی بود که من شاهد بودم ایشان شرکت میکردند.
درباره حضور ایشان در …
