هر گاه صاحب نظر یا منصبی بر خلاف ادبیات رایج یا القائات صدا و سیما یا نامنطبق با باب میل کیهان سخنی بگوید فارغ از جایگاه و تحصیلات و پیشینه به او میتازند و با خود حق پنداری میزان انحراف او را می سنجند. در این سامانهٔ پنداری و رفتاری و گفتاری معیار داوری خودشاناند و مهم این است که تا چه میزان سخن آنان را تکرار و تأیید میکنند.
تفاوتی ندارد گوینده سید محمد خاتمی باشد که از «صلح شرافتمندانه» گفته یا باقر قالیباف که «مقاومت و جنگ به وقت آن ضروری است اما همزمان باید با فکر معیشت مردم و اقتصاد کشور هم بود» یا جعفر قائمپناه معاون اجرایی رییس جمهوری که گفته است غنیسازی به بهای شهادت رهبری نمیارزید. وقتی هم پسر پزشکیان در دفاع از او یادآور شده غنیسازی اورانیوم نه از اصول دین است و نه ناموس ما که تا کسی درباره آن سخنی گفت گروهی برنجند و بر گوینده بتازند این بار به او تاختهاند و پیشنهاد دادهاند رییس جمهوری او را به زمین کشاورزی بفرستند چون در مصاحبه دیشب گفت بستگان جویای کار را به زمین کشاورزی خود می فرستاد تا ناچار از توصیه نباشد. …
