به گزارش هممیهن آنلاین و به نقل از اقتصادآنلاین، چین در سال ۲۰۲۵ بزرگترین واردکننده نفت خام جهان بود و بهطور میانگین روزانه ۱۱.۵۵ میلیون بشکه نفت وارد کرد؛ رقمی که در دسامبر همان سال به رکورد تاریخی ۱۳.۱۸ میلیون بشکه در روز رسید.
با آغاز جنگ ایران و آمریکا و اختلال در تردد نفتکشها از تنگه هرمز، یکی از حیاتیترین آبراههای انرژی جهان، نگرانیها درباره تأمین نفت چین افزایش یافت. بخش بزرگی از نفت مورد نیاز این کشور از خاورمیانه تأمین میشد و اختلال طولانیمدت در عرضه، این احتمال را ایجاد میکرد که چین برای جایگزینی بشکههای از دسترفته وارد رقابت گستردهای در بازار جهانی شود؛ اتفاقی که میتوانست فشار تقاضا را افزایش داده و قیمت نفت را به سطوح بسیار بالاتری برساند.
اما برای بررسی اینکه چرا این سناریو طوری که انتظار میرفت محقق نشد، ابتدا باید به یک سؤال پاسخ داد: چین پیش از آغاز جنگ روزانه چه میزان نفت از خاورمیانه وارد میکرد و تا چه اندازه به نفت عبوری از هرمز وابسته بود؟
سهم چین از نفت خاورمیانه
خاورمیانه در آستانه جنگ یکی از مهمترین منابع تأمین نفت چین بود. آمار گمرک چین نشان میدهد در سال ۲۰۲۵ این کشور روزانه حدود ۴.۹ میلیون بشکه نفت خام در روز فقط از عربستان سعودی، عراق، امارات متحده عربی، عمان، کویت و قطر وارد میکرد؛ حجمی معادل ۴۲ درصد کل واردات نفت خام چین. عربستان با سهم ۱۴ درصدی حدود ۱.۶ میلیون بشکه در روز، عراق با سهم ۱۱ درصدی حدود ۱.۳ میلیون بشکه، امارات حدود ۸۰۰ هزار بشکه، عمان نزدیک ۷۰۰ هزار بشکه و کویت حدود ۳۵۰ هزار بشکه در روز نفت در اختیار بازار چین قرار میدادند.
اما این آمار یک بخش مهم از تجارت نفت چین را نشان نمیدهد: ایران.
گمرک چین از سال ۲۰۲۲ واردات نفت خام از ایران را عملاً ثبت نکرده است، در حالی که دادههای ردیابی نفتکشهای Kpler نشان میدهد چین در سال ۲۰۲۵ بهطور متوسط روزانه ۱.۳۸ میلیون بشکه نفت ایران خریداری کرده است. این میزان معادل حدود ۱۲ درصد کل واردات نفت خام چین و بیش از ۱۳ درصد واردات دریایی این کشور بود.
نکته مهم این است که نمیتوان این ۱.۳۸ میلیون بشکه را بهسادگی به رقم ۴.۹ میلیون بشکه آمار گمرکی اضافه کرد؛ زیرا بخشی از نفت ایران برای دور زدن تحریمها با مبدأ کشورهایی مانند مالزی …
