به گزارش هممیهن آنلاین، فریدون مجلسی در گفتوگو با فرارو، ضمن اشاره به تحریمهای آمریکا، گفت: «در سیاست خارجی، تحریم زمانی میتواند ابزار باشد که در کنار آن، تصویری روشن از مقصد نیز وجود داشته باشد. یعنی طرفی که تحریم میکند بداند در برابر چه تغییر رفتاری حاضر است فشار را کاهش دهد و طرفی که تحریم میشود نیز بتواند تشخیص دهد هزینهای که میپردازد، در نهایت چه دستاوردی برای او خواهد داشت.»
مجلسی ادامه داد: «مشکل روابط ایران و آمریکا در سالهای اخیر، بیش از آنکه صرفاً در شدت خصومت باشد، در همین فقدان نقشه راه نهفته است. فشار وجود دارد، تهدید وجود دارد و تحریم نیز هر ماه فهرست تازهای پیدا میکند، اما هنوز روشن نیست نقطهای که دو طرف بتوانند در آن از سیاست تقابل به سیاست معامله برسند، کجاست.»
وی افزود: «هدف اصلی، شبکهای است که اقتصاد ایران در سالهای تحریم برای حفظ ارتباط خود با جهان ایجاد کرده است؛ شبکهای از واسطهها، شرکتهای کشتیرانی، سازوکارهای مالی غیررسمی، واسطههای تجاری و مسیرهایی که در فاصله میان تحریم رسمی و تجارت واقعی شکل گرفتهاند.»
این دیپلمات پیشین تأکید کرد: «تحریم زمانی که فقط علیه ایران اعمال شود، مسئلهای میان تهران و واشنگتن است؛ اما هنگامی که هزینه همکاری با ایران به شرکتها، بانکها و دولتهای دیگر منتقل شود، تحریم به یک ابزار تنظیم روابط بینالمللی تبدیل میشود. آمریکا در واقع از قدرت اقتصاد و نظام مالی خود استفاده میکند تا به دیگران بگوید انتخاب میان همکاری با ایران و دسترسی آسان به بازار آمریکا، انتخابی صرفاً تجاری نیست، بلکه انتخابی سیاسی است.»
دیپلمات باسابقه ایرانی، با اشاره به سوابق تحریم علیه ایران، گفت: «آمریکا میتواند هزینه تجارت با ایران را افزایش دهد، اما نمیتواند بهسادگی حکم کند که هیچکس با ایران تجارت نکند. در این میان، چین مهمترین متغیر است.»
مجلسی گفت: «اگر سیاست فشار اقتصادی آمریکا قرار باشد واقعاً ایران را در تنگنا قرار دهد، ناگزیر باید به نحوی بر روابط اقتصادی تهران و پکن اثر بگذارد. گسترش تحریم به سطحی که مستقیماً منافع بانکها و شرکتهای بزرگ چینی را تهدید کند، میتواند پرونده ایران را به …
