به گزارش اقتصادنیوز به نقل از دنیای اقتصاد، جاش هندریکسون، اقتصاددان، نوشت:
هرگاه درباره رفاه مینویسم، سعی میکنم کار را با استفاده از کارآیی پارتو بهعنوان معیار انجام دهم. با توجه به بازخوردهایی که هنگام نوشتن درباره رفاه دریافت میکنم، به نظر میرسد مردم این رویکرد را دوست ندارند. بااینحال، استدلال من این است که اگر بخواهید تحلیلی عینی از رفاه ارائه دهید، کارآیی پارتو تنها معیاری است که در اختیار داریم. هر معیار دیگری که افراد به کار میگیرند، مستلزم نوعی داوری اخلاقی ضمنی است. بدتر از آن، نادیدهگرفتن این موضوع میتواند به واکنشها یا نتایج سیاسیای منجر شود که مردم را شگفتزده میکند. در واقع، هیچ دلیلی برای چنین شگفتیای وجود ندارد. درک اینکه چه کسانی برنده و چه کسانی بازندهاند، بخش بزرگی از کار را در اقتصاد سیاسی انجام میدهد. افزون بر این، به نظر میرسد معیار پارتو از نظر تجربی نیز مرتبطترین معیار باشد. خبر مرتبط نسخه نظریه قیمت شیکاگو برای حل اثرات خارجی در اقتصاد | چرا مالیاتهای پیگویی راهحل بهینه نیستند دو معیار غالب …
