به گزارش اقتصادنیوز، محمد قوچانی، سردبیر آگاهی نو، در شماره 642 «هفتهنامه تجارت فردا» نوشت:
وقتی از «روشنفکری مذهبی» سخن میگوییم باید در آغاز مقصودمان از این کلمه را روشن کنیم: روشنفکری «مذهبی» یا بهتر بگوییم «روشنفکری دینی» جریانی از میان تحصیلکردگان جدید است که «بیرون» از نهاد رسمی دین یعنی حوزههای علمیه (خاستگاه نهاد روحانیت) در «درون» اسلام به اصلاح میپردازد و سعی میکند آن را در مواجهه با جهان جدید و عصر تجدد بهبود ببخشد و تقویت کند. این نسبت بیرون و درون دین بسیار مهم است، چون قبل از روشنفکری دینی جریانی در ایران ظهور کرد که از اصلاح «دینی» به اصلاح «دین» رسید و از مفهوم «غیبت» بهره برد و با ادعای «ظهور» آیین تازهای ساخت که بیرون از ساحت اسلام بود. خبر مرتبط محمد قوچانی: عبدالکریم سروش همچنان نسخه قناعت و پاکسازی دانشگاه میپیچد | او تسلیم موج نئومارکسیسم شده است | سروش به زبان چپ سخن میگوید و نظام بازار آزاد رقابتی را با برچسب کاپیتالیسم توضیح میدهد
اقتصادنیوز: اینک عبدالکریم سروش بازگشته است. در قامت شیخ روشنفکری دینی و پیر طریقت سروشیه که از یاد برده است که نخستین فردی که به این پیکر ایدئولوژی تبر زد خود او بود که از علی شریعتی عبور کرد. اما اکنون نهتنها از علی شریعتی دفاع میکند و میگوید «تا امروز هم آن بدگمانیها را نسبت به شریعتی ندارم»، بلکه در پاسخ منتقدان علی شریعتی که همین نقش او را در آمیختن اسلام و مارکسیسم نقد میکنند برمیآشوبد و بر اقتصاددانی نجیب که برای توصیف تقلب علمی شریعتی کلمهای بهتر نیافته است، بدتر از آن کلمه توهین میکند.
جالب اینجاست که پدر جریان روشنفکری دینی در جهان یعنی سید جمالالدین اسدآبادی هم به سبب قیاس با این تبار در آغاز و هنوز در معرض اتهام بابی و بابیگری است و هنوز باب این پرونده بسته نشده است. روشنفکری دینی هم هنوز در معرض اتهام فرقهسازی است و میان دو تفسیر از آن که یکی برنامهای پژوهشی برای اجتهاد در درون دین است و دیگری پروژهای ایدئولوژیک برای دینسازی است رقابت وجود دارد. در تفسیر اول روشنفکری دینی تداوم عنصر «اجتهاد» است و در تفسیر دوم مصداق «بدعت» است.
پس از سید جمالالدین اسدآبادی که «از» حوزه برخاست، اما «در» حوزه نماند ما با سه نسل …
