به گزارش اقتصادنیوز به نقل از شفقنا، خبرگزاری فرانس ۲۴ در گزارشی نوشت: کنیسه رفیع نیا تهران، پیش از آنکه در حمله هوایی اسرائیل در ۷ آوریل ویران شود، نمادی از یکی از بزرگترین جوامع یهودی خاورمیانه در خارج از اسرائیل بود. به گفته یک نمازگزار و یک متخصص که هر دو با جامعه پرجنب و جوش کلیمیان ایران بهخوبی آشنا هستند، این کنیسه برجسته چیزی فراتر از یک مکان عبادت بود.
وقتی مرجان در ۷ آوریل به کوچه ملک، نزدیک مرکز تهران رسید، هوا هنوز تاریک بود. چند دقیقه قبل، حدود ساعت ۳:۳۰ بامداد، یکی از دوستانش از محله او را بیدار کرده بود. او تماس گرفته بود تا به او بگوید که کنیسه رفیعنیا مورد ۳ حمله هوایی اسرائیل قرار گرفته است. او به چشم خود دید که صفحاتی از کتابهای مقدس در خیابانها پراکنده شده بود. کنیسه رفیعنیا را چه کسی ساخت؟
مرجان به یاد میآورد: «من به سرعت به محل حادثه رفتم. کنیسه و ساختمان مجاور کاملا ویران شده بودند. نیروهای اورژانس از قبل آنجا بودند، به همراه هلال احمر، بسیج و داوطلبانی که جلیقههایی با نشان سپاه پاسداران به تن داشتند و در حال پاکسازی آوار بودند. صفحاتی از کتابهای مقدس تا خیابانهای مجاور پراکنده شده بودند.»
صحنه دلخراش بود. مرجان گفت ساکنانی که تنها چند ساعت قبل وحشتزده از خانههایشان فرار کرده بودند، برای بازیابی «آنچه از زندگیشان باقی مانده بود»، بازمیگشتند. همسایگانی که سالها از ما استقبال کرده و در مسیر کنیسه ما را همراهی کرده بودند، اکنون عصبی، پریشان و اشکریزان نظارهگر بودند که تمام داراییشان در کسری از ثانیه نابود شد.
رفیعنیا که در انتهای یک کوچه بنبست آرام گرفته بود، چیزی بیش از یک مکان عبادت بود؛ سنگبنای یک جامعه پرجنب و جوش بود. از اواسط قرن بیستم، این خانه قدیمی که قدمت آن به دوران پهلوی اول برمیگردد، در سال ۱۹۵۸ توسط مالک آن، عبدالرحمن رفیعنیا، در اختیار جامعه یهودیان قرار گرفت. این خانه میزبان مراسم مذهبی و جلسات انجمن فارغالتحصیلان یهودی ایران بود که مرجان عضو آن است. نجات طومارهای باستانی تورات
به طرز معجزهآسایی، در زمان حمله هیچکس در رفیعنیا نبود. اما این آسودگی کوتاهمدت بود، زیرا مرجان و دیگران خیلی زود متوجه شدند که طومارهای باستانی تورات اکنون زیر تنها آوار دفن شدهاند …
