به گزارش اقتصادنیوز، جنگ ایران و آمریکا برای بسیاری از کشورهای منطقه به معنای انتخاب میان دو اردوگاه بود. در این میان، ترکمنستان تلاش کرد تا راه سومی را در پیش بگیرد؛ حفظ رابطه با تهران، بدون آسیب زدن به مناسباتش با واشنگتن و اسرائیل.
عشقآباد طی شش ماه گذشته بیطرفی دائمی خود را از یک اصل حقوقی، به ابزاری برای مدیریت ریسک ژئوپلیتیکی تبدیل کرده است؛ چرا که بیش از هر چیز نگران است که جنگ ایران یا حتی جنگ اوکراین به دریای خزر کشیده شود.
خبر مرتبط بازگشت ایران و آمریکا به میز مذاکره بعد از سفر عاصم منیر؟ | دلفی: اهمیت تنگه هرمز به باز بودن آن است | آمریکا فعلا دنبال جنگ نیست
اقتصادنیوز: یک کارشناس مسائل بینالملل میگوید: به هر حال تنگه باز خواهد شد و محاصره برداشته میشود؛ ولی بحث هستهای همچنان در دستور کار خواهد بود. اینکه چگونه آن را اداره کنیم، باید حتماً درباره آن مذاکره کنیم و آمریکاییها نیز این موضوع را در دستور کار خود دارند؛ زیرا ترامپ به طور دورهای هر چند وقت یکبار مدعی میشود که ایران نباید سلاح هستهای داشته باشد و اگر نداشته باشد، مشکل ما حل خواهد شد. بیطرفی بهعنوان استراتژی بقا
جورجیو کافیرو در نشنال اینترست نوشت: ترکمنستان تنها کشور آسیای مرکزی است که با ایران مرز زمینی دارد و همین همسایگی باعث شده تا روابط دو کشور همواره بر پایه عملگرایی شکل بگیرد. همکاری در حوزه انرژی، تجارت، حملونقل، زیرساخت، مدیریت آب و بازرگانی برای عشقآباد اهمیت بیشتری از همپیمانی امنیتی داشته است.
حتی اختلافات گازی دهههای ۲۰۰۰ و ۲۰۱۰ نیز نتوانست این رابطه را بهطور جدی تخریب کند. ایران نیز در مقابل، اصل بیطرفی دائمی ترکمنستان را پذیرفته و اجازه داده تا روابط اقتصادی، ستون اصلی مناسبات دو کشور باقی بماند.
در جریان جنگ اخیر، عشقآباد همین رویکرد را حفظ کرد. دولت ترکمنستان ضمن حفظ ارتباط با تهران، از اتخاذ مواضعی که نشانه همسویی با ایران تلقی شود پرهیز کرد و همزمان روابط خود با آمریکا و اسرائیل را نیز تخریب نکرد.
نماد این سیاست، پیام تبریک قربانقلی بردیمحمداف به رهبر جدید ایران بود؛ اقدامی که نشان داد عشقآباد همچنان آماده تعامل با رهبری ایران است، حتی در اوج جنگ.
…
