به گزارش اقتصادنیوز، کمبود دارو دیگر فقط قصه داروهای خارجی گرانقیمت و نسخه بیماران خاص نیست؛ حالا گاهی برای پیدا کردن یک داروی معمولی معده، مُسکن یا بعضی داروهای اعصاب و آرامبخش هم باید چند داروخانه را گشت. پشت پیشخوان داروخانهها چند روایت در جریان است؛ دارو ممکن است حتی کمیاب و نایاب نشده باشد، بلکه در کشور «موجود» باشد، اما نه همیشه، نه در همه داروخانهها و نه درست زمانی که بیمار به آن احتیاج دارد. روایت نسخه های ناقص
نسخه را روی پیشخوان میگذارد. پنج قلم دارو دارد. مسئول داروخانه یکییکی نامها را در سیستم جستوجو میکند؛ دو قلم روی پیشخوان قرار میگیرد، برای سومی سراغ قفسه دیگری میرود، اما دو قلم آخر داستان متفاوتی دارند. یکی چند روز است نرسیده و از دیگری هم معلوم نیست شرکت پخش چه زمانی دوباره بار تحویل دهد.
خبر مرتبط حذف تدریجی طبقه متوسط از بازار «درمان خصوصی» | خدمات معمولی درمان چند درصد حقوق طبقه متوسط را شامل میشود؟
اقتصادنیوز:در اقتصاد سلامت امروز ایران، بیماری فقط جسم را فرسوده نمیکند؛ میتواند بخشی از حقوق یک ماه، یک روز کار و گاهی حق انتخاب بیمار را نیز با خود ببرد.
بیمار نسخه را جمع میکند و راهی داروخانه بعدی میشود.این تصویر عجیب و دور از ذهنی از بازار داروی امروز نیست. تفاوت فقط در نام داروهاست. یک روز بیمار دنبال داروی اعصاب است، روز دیگر نسخهای برای معده و گوارش کامل نمیشود و گاهی حتی دارویی که سالها نامش برای مردم آشنا بوده، پیدا کردنش به چند تماس و مراجعه نیاز دارد.
کمبود دارو در ایران البته اتفاق تازهای نیست؛ چیزی که اینبار بیشتر جلب توجه میکند، ورود نام داروهای معمولی به این ماجراست. در ماههای اخیر در میان اقلامی که از کمبود آنها در سطح داروخانهها صحبت شده، نام کلونازپام، آسنترا و آلونتا در گروه داروهای اعصاب و روان، کلیدینیومسی، بوسپیرون و ... در داروهای گوارشی و حتی ژلوفن هم دیده شده است، داروها نه برای بیماری خاص اند نه برای مضرف های متفاوت. دیروز داشتیم، امروز نداریم
پشت پیشخوان، معنای کمبود با تعریفی که روی کاغذ نوشته میشود فرق دارد. داروخانه ممکن است هفته گذشته یک دارو را تحویل گرفته باشد، چند روز نسخههای بیماران را پاسخ …
