به گزارش اقتصادنیوز به نقل از آخرین خودرو، تابستان داغ صنعت خودرو، یقینا بهمعنای بازار داغ نیست؛ قیمتهایی است که احتمالا بالا و بالا و بالاتر رفته و به همان میزان از تعداد خریداران کم میکند و این معادله الاکلنگی، خودروسازان را در برزخ هزینهها و خریداران را در دوزخ قیمتها گرفتار خواهد کرد. این پیشبینی تا چه اندازه مقرون به واقعیت است؟
پاسخ این سوال را باید در چند عامل جست؛ نخست فشار هزینه تولید! صنعت خودروسازی ایران امروز در نقطهای قرار دارد که علاوه بر متغیرهای متعارف اقتصادی و سیاستی، از تحولات بینالمللی و تنشهای ژئوپلتیکی اثر میپذیرد از محاصره دریایی و حمله به بنادر جنوبی که واردات قطعات و مواد اولیه را دچار اختلال کرده از محدودیتهای حملونقل از طریق راههای زمینی و مرزهای شمالی (یک کشتی بین ۶۰۰ تا هزار کانتینر را در خود جای میدهد اما هر تریلی تنها یک کانتینر حمل میکند) از حمله به صنایع کلیدی مانند کارخانههای تولید فولاد، آلومینیوم و پتروشیمی که در واقع بمباران زنجیره تأمین خودروسازی بود از جنگی که مشخص نیست پایان میپذیرد، دوباره شعلهور میشود یا به صورت فرسایشی ادامه مییابد از فرار سرمایه به بازارهای ایمنتر و کم ریسک تری مانند دلالی یا پروژههای خارج از کشور
مجموع مولفههایی که هرگونه پیشبینی درباره آینده اقتصاد را ناممکن ساخته و برنامهریزی تولیدکننده و سرمایهگذار برای آینده را به یک معادله پیچیده، چند مجهولی و کور بدل میسازد. و همه اینها منهای اثرات قیمتی سیاستهایی چون تک نرخی کردن نرخ ارز است که فارغ از جنگ، هزینه تولید را نسبت به مدت مشابه سال گذشته دستکم دوبرابر کرده. نتیجه این وضعیت، خودروسازی است که از یک طرف زیر فشار تامین ارز گرانتر برای خرید قطعات و مواد اولیه قرار گرفته و از طرف دیگر به دلیل سیاست سرکوب قیمتی، اجازه انتقال هزینه به قیمت نهایی را ندارد. خبر مرتبط اقتصاد سیاسی چین؛ از قرن تحقیر تا جنگ تجاری با آمریکا | معجزهای که به بنبست رسید یا قدرتی که جهان را تغییر میدهد؟ خودروسازان امروز با سه سناریوی احتمالی و متفاوت روبهرو هستند:
۱. اگر تنش نظامی تشدید شود، خطوط تولید همانند جنگ دوازدهروزه …
