در حال حاضر تنگه هرمز یکی از مهمترین اهرمهای فشار ایران به شمار میرود، اما به گفته کارشناسان، با گذشت زمان و تطبیق بازارهای جهانی و بازگشت تدریجی جریان انرژی، اهمیت آن احتمالا کاهش مییابد. از این منظر، تا زمانی که این اهرم هنوز موثر است، فرصت برای دستیابی به یک تفاهم و کاهش تنش نباید از دست برود. نگاهی به ادعاهای بسنت
اسکات بسنت، وزیر خزانهداری آمریکا، به تازگی در مقالهای در فایننشالتایمز از آغاز «دیدی اقتصادی» علیه ایران خبر داده و نوشته است که واشنگتن قصد دارد با استفاده از تمام ابزارها و اختیارات موجود، شریانهای مالی و تجاری باقیمانده جمهوری اسلامی را قطع کند. دیدی (D-Day) در ادبیات نظامی، یادآور روز پیاده شدن نیروهای نظامی آمریکایی در خاک اروپا و شکست آلمان نازی در جریان جنگ جهانی دوم است. این تهدیدها در شرایطی مطرح میشود که آمریکا بیش از یک ماه پیش نیز کارزار «خشم اقتصادی» را برای تشدید فشار بر اقتصاد ایران آغاز کرده بود. اسکات بسنت در مقاله خود با اشاره به کنفرانس تهران در سال ۱۹۴۳ و برنامهریزی متفقین برای عملیات نرماندی، تلاش کرده است مرحله تازه تحریمها علیه ایران را با «دیدی» مقایسه کند.
او نوشته است همانگونه که روزولت و چرچیل در تهران به دنبال یافتن راهی برای وارد کردن بیشترین فشار بر دشمن بودند، اکنون تاریخ بار دیگر این پرسش را به تهران بازگردانده است. به گفته وزیر خزانهداری آمریکا، پس از آنکه دولت ترامپ و ارتش آمریکا توانمندیهای نظامی ایران را تضعیف و برنامه هستهای کشور را محدود کردهاند، اکنون نوبت به مرحله پایانی فشار رسیده است. بسنت این مرحله را بزرگترین تهاجم مالی سازمانیافته علیه یک دشمن توصیف میکند. او همچنین ادعا کرده است که جمهوری اسلامی طی دهههای …
