سیدجلال ساداتیان، کاردار پیشین ایران در انگلستان گفت: کاهش تنش مورد توجه ایران است و ایران به دنبال این نیست که بخواهد دوباره به جنگ بازگردد. توضیح دادم که آمریکا نیز، حداقل در این مقطع زمانی، نمیخواهد دوباره وارد جنگ شود.
اما مسئله این است که بر سر چه چیزی میتوانند تفاهم کنند تا رضایت دو طرف حاصل شود؛ بهگونهای که از یک طرف، ترامپ بتواند آن را بهعنوان یک پیروزی عرضه کند و بگوید که پیروز شده است و از طرف دیگر، ایران نیز ابزاری را که در اختیار دارد، یعنی تنگه هرمز، از دست ندهد و بتواند همچنان از آن بهعنوان اهرمی در برابر فشارهای غرب و آمریکا استفاده کند.
ایران میخواهد این ابزار را حفظ کند تا در برابر فشارهایی که به آن وارد میشود، از جمله محاصره دریایی، تحریمها و ندادن منابع مالی، دست خالی نباشد. همانطور که توضیح دادم، طرف مقابل به دنبال افزایش فشار بر ایران تا حدی است که، به تصور خود، شیرازه داخلی کشور را از هم بپاشد.
بنابراین، اکنون نوعی طنابکشی میان طرفین جریان دارد. ایران میخواهد امتیازاتی به دست آورد و طرف مقابل نیز به دنبال کسب امتیازاتی است. در شرایط فعلی، اگرچه گفتوگوی مستقیمی انجام نمیشود، اما تبادل پیام وجود دارد و میتوان گفت که این وضعیت بهنوعی کشدار شده است.
به نظر میرسد ایران نیز عجلهای برای رسیدن به توافق نشان نمیدهد تا بتواند امتیازات بیشتری به دست آورد. اگر منظور شما از کاهش تنش، همین روند تدریجی و جلوگیری از گسترش درگیری باشد، بله، میتوان آن را نوعی کاهش تنش تلقی کرد.
اما اگر تصور شود که طرفین بهطور کامل دست از تقابل برمیدارند و برای همیشه از جنگ فاصله میگیرند، به اعتقاد من جای تردید وجود دارد. ایران نیز به هیچ وجه نباید دچار سادهانگاری شود؛ زیرا پیشتر …
