امروز، کمیسیون اروپا برآورد میکند که بازار واحد از زمان ایجاد خود، ۳ تا ۴درصد به تولید ناخالص داخلی اتحادیه اروپا افزوده و ۳.۶میلیون شغل ایجاد کرده است. مطالعهای از بنیاد برتلزمان نیز برآورد کرده است که یکپارچگی اقتصادی، درآمد شهروندان اروپایی را بهطور متوسط حدود ۸۴۰یورو (۹۷۴دلار) در سال به ازای هر نفر افزایش میدهد.
بااینحال، مزایایی که این یکپارچگی ایجاد کرده است و آزادیای که امکان تحقق این مزایا را فراهم کرده، از ۱۲ اوت ۲۰۲۶، به شکلی آرام و از طریق مقرراتی ظاهرا بیضرر درباره بستهبندی، با تهدید مواجه شدهاند. مقررات بستهبندی و پسماند بستهبندی (PPWR) فروشندگان، چه اروپایی و چه خارجی، را ملزم خواهد کرد از مجموعهای پیچیده از قوانین تبعیت کنند؛ قوانینی که شاید برای برندهای بزرگ قابلمدیریت باشند، اما میتوانند برای کسبوکارهای کوچک خفهکننده باشند.
مشکلسازترین الزام این است که فروشندگانی که محصولات بستهبندیشده را به یکی از کشورهای اتحادیه اروپا ارسال میکنند، در صورتی که در آن کشور مستقر نباشند، باید یک نماینده مجاز محلی تعیین کنند. این نماینده از طرف فروشنده در برابر مقامات بازیافت آن کشور عمل خواهد کرد. نماینده باید شرکت را در نظام ملی مسوولیت توسعهیافته تولیدکننده (EPR) ثبت کند، گزارشهای سالانهای درباره بستهبندیهایی که شرکت در آن بازار عرضه میکند ارائه دهد و مبلغی بین ۲۰۰ تا ۵۰۰یورو (۲۳۲ تا ۵۸۰دلار) بابت خدمات خود دریافت کند.
فرایند تعیین نماینده در یک کشور، هم بوروکراتیک و هم پرهزینه است. انجام این کار در چندین کشور میتواند برای فروشندگان کوچک عملا غیرممکن شود؛ زیرا آنها مقیاس کافی ندارند که این هزینههای ثابت را میان حجم زیادی از فروش سرشکن کنند، بهویژه آنکه PPWR هیچ معافیتی بر اساس حجم فروش در نظر نگرفته است.
چندین …
