او ایده اصلی نمایشگاه را استفاده از آثار کمتردیدهشده گنجینه عکس موزه عنوان کرد که از سال ۱۴۰۴ کلید خورده بود و با چالشهایی چون نبود خریداری عکس در موزه از سال ۱۳۵۰به بعد، روایت تاریخی و پیوند عکاسی با سایر هنرها را در دستور کار قرار داد.
از مهمترین بخشهای نمایشگاه، رونمایی از ۶ آلبوم نفیس قرن نوزدهم مربوط به دوره قاجار، ژاپن و عثمانی است که پیش از ورود رسمی عکاسی به ایران تهیه شده و نوعی دیپلماسی دیداری را روایت میکنند.
نمایشگاه «این صورت باقی» نگاهی به تاریخ عکاسی، از نخستین تجربههای ثبت تصویر تا جایگاه عکاسی بهعنوان رسانهای مستقل در هنر مدرن و معاصر دارد. بخشهایی چون آستانه ورود به سومین قرن عکاسی، پرتره، مستند اجتماعی، منظرهنگاری، گذر از عینیتگرایی، تداوم لحظه، دوره پساعکاسی و گفتوگوی عکاسی با سایر رسانهها از محورهای این نمایشگاه است. همچنین به نقش هوش مصنوعی در عکاسی پرداخته شده و کارگاههای تخصصی مانند چاپهای آلترناتیو و ساخت دوربین پینهول نیز در طول برگزاری نمایشگاه برگزار خواهد شد.
اسماعیل عباسی، هنرمند پیشکسوت عکاس و پژوهشگر، بهعنوان سخنران ویژه، ضمن اشاره به دویستسالگی اختراع عکاسی و نخستین تصویر پایدار توسط ژوزف نیسفور نِپس، گفت: عکاسی تحولی بنیادین در درک انسان از واقعیت، زمان و حافظه بود و به ما آموخت چگونه جهان را ببینیم. او تاکید کرد: عکاسی نادیدنیها را دیدنی کرد، جهان را به دهکده جهانی تبدیل کرد و تصاویر خشن جنگ را برخلاف نقاشیهای آراسته، بیپرده به نمایش گذاشت اما تاریخ از این تصاویر عبرت نگرفت.
عباسی در پایان صحبتهایش با اشاره به ورود به تمدن تصویری، سوالی را مطرح کرد که در عصر تصویرهای بدون عکاس، آیا عکاسی همچنان قطبنمای فرهنگ دیداری ما خواهد بود؟
نمایشگاه «این صورت باقی» تا پایان شهریور ۱۴۰۵، همهروزه از ساعت ۱۰ تا ۱۸ میزبان علاقهمندان خواهد بود. این مطلب برایم مفید است 0 نفر این مطلب را پسندیده اند کپی شد
