محمدجواد ظریف، وزیر امور خارجه پیشین ایران و رئیس اندیشکده پایاب، در تازهترین مقاله خود پس از بررسی چارچوبهای پیشنهادی برای مذاکرات ایران و آمریکا، به فرصتهایی پرداخته که به اعتقاد او پس از امضای یادداشت تفاهم ۲۷ خرداد ۱۴۰۵ از سوی رؤسای جمهور دو کشور در اختیار جمهوری اسلامی ایران قرار گرفته است.
رئیس اندیشکده پایاب معتقد است در پی این توافق، سه دریچه مهم برای دیپلماسی کارآمد و راهگشا ایجاد شده که باید در کوتاهترین زمان ممکن، بیشترین بهرهبرداری از آنها صورت گیرد.
او تأکید کرده است: «بازه شصت روزه پیشبینی شده بهترین زمان برای بهرهبرداری از این توانمندی است» و مذاکرهکنندگان ایرانی میتوانند با مطرح کردن یک رهیافت چندوجهی که چارچوب کلی آن در این نوشتار تشریح شده، ابتکار عمل را در گفتوگوها به دست بگیرند. کلیدیترین فرصت؛ مردم
وزیر امور خارجه پیشین ایران، نخستین و مهمترین فرصت ایران را حضور مردم و توان و اراده جمهوری اسلامی ایران برای ایستادگی میداند؛ از یک سو و توان کشور برای وارد آوردن خسارت جدی به آمریکا، اسرائیل و همپیمانان منطقهای آنها از سوی دیگر.
به نوشته این دیپلمات ارشد، تمامی پیشبینیهایی که بنیامین نتانیاهو و دونالد ترامپ درباره ایران مطرح کرده بودند، از ناتوانی در پاسخگویی نظامی گرفته تا شکلگیری شورش عمومی و حتی فروپاشی سرزمینی ایران، در فاصلهای کمتر از یک هفته فرو ریخت؛ آن هم در شرایطی که ایران با شهادت رهبر و فرماندهان ارشد نظامی خود مواجه شده بود.
ظریف بر همین اساس تأکید میکند که «از همان زمان بازه فرصت ایران برای بهرهبرداری از این اهرم آغاز شد.» دومین فرصت؛ همسویی نه همسانی
رئیس اندیشکده پایاب دومین فرصت ایران را در تفاوت میان همسویی و همسانی اهداف کشورهای منطقه …
