او در ژوئن به ترکمنستان، از سرکوبگرترین حکومتهای جهان، سفر کرد و تقریبا از آزادی بیان سخنی نگفت. نگاه جریان ماگا به اروپا به عنوان تمدنی در لبه پرتگاه ریشه در راست جدید آمریکا دارد. این اکوسیستم فکری در فاصله دو دوره ریاستجمهوری ترامپ رشد کرد. محافظهکاران آمریکایی سرنوشت اروپا را مهم میدانند زیرا آن را بخشی از هویت خود و بریتانیا را ریشه اجدادیشان تلقی میکنند. این احساس خویشاوندی باعث میشود مسیر سیاسی اروپا برایشان یک آسیب اخلاقی باشد. ونس سال گذشته در کنفرانس امنیتی مونیخ تصریح کرد بزرگترین تهدید برای اروپا نه از جانب روسیه یا چین بلکه از درون این قاره و به دلیل فاصله گرفتن از ارزشهای بنیادین است. این موج با حمایت مالی میلیاردرهای حوزه فناوری مانند «پیتر تیل» تقویت شده است. جریانهای راست در شرکتهای فناوری کینه خاصی از اتحادیه اروپا دارند زیرا بروکسل با وضع جریمههای میلیارد یورویی و قوانین سختگیرانه تلاش کرده غولهای فناوری را مهار کند. در کنار این خصومت عمیقی نسبت به کمیسیون اروپا وجود دارد که آن را غاصب حق تعیین سرنوشت کشورهای عضو میدانند.
این انزجار بازتابی از دشمنی جریان ماگا با نهادهای نخبه در داخل آمریکا مانند دانشگاهها و رسانههاست. هسته مرکزی این دغدغهها مهاجرت است. راهبرد امنیت ملی آمریکا هشدار داده که اروپا ممکن است در ۲۰ سال آینده غیرقابل شناسایی شود و این امر حتی ائتلاف ناتو را به خطر میاندازد. در واقعیت کمی بیش از ۱۰ درصد جمعیت اتحادیه اروپا خارجیتبار است، در برابر نزدیک به ۱۶ درصد در آمریکا. تمرکز بر این موضوع باعث شده دولت ترامپ از جنبشهایی در اروپا حمایت کند که در سایر زمینهها کاملا در تضاد با سیاست خارجی واشنگتن هستند؛ از جمله حزب راست افراطی «آلترناتیو برای آلمان» که با افزایش چشمگیر بودجه دفاعی مخالف است. با این اوصاف «لورا فیلد» از اندیشکده نیسکانن ادعای ماگا مبنی بر بازگشت به سرزمین مادری برای آموزش مجدد اروپاییها را «کاریکاتوری کودکانه از اروپا و اساسا غیرجدی» میخواند. این مطلب برایم مفید است 0 نفر این مطلب را پسندیده اند کپی شد
