سناریوی آمریکا و اسرائیل برای تبدیل شکاف‌های داخلی ایران به اهرم فشار

مسئله را نباید با این پرسش آغاز کرد که آیا آمریکا و اسرائیل قادر به ایجاد آشوب در ایران هستند یا نه. پرسش راهبردی‌تر این است که آیا می‌توانند شکاف‌های موجود را به قابلیتی تبدیل کنند که در زمان بحران، فشار خارجی را چند برابر کند. تفاوت این دو نگاه مهم است؛ اولی به دنبال یافتن «دست خارجی» در هر ناآرامی است، دومی سازوکار اتصال نارضایتی، ارتباطات، اطلاعات و قدرت نظامی را بررسی می‌کند. اعتراضات آغازشده در ۲۸ دسامبر ۲۰۲۵ ابتدا با محرک‌های اقتصادی و اجتماعی شکل گرفت و سپس در بخش‌هایی از کشور ماهیت سیاسی‌تری پیدا کرد. گزارش‌های الجزیره نیز میان محرک‌های اقتصادی اعتراضات و محاسبات مداخله خارجی تفکیک قائل شده‌اند. بنابراین، فرض تحلیلی دقیق این نیست که نارضایتی داخلی محصول مداخله خارجی بوده است؛ مسئله مهم‌تر آن است که بازیگران خارجی چگونه می‌کوشند از یک شکاف واقعی، قابلیت راهبردی بسازند. واشنگتن و تل‌آویو یک محاسبه ندارند …