کودا از حوالی دسامبر ۲۰۲۵ که از شغل قبلی خود تعدیل شد، بیش از ۳۰۰ ساعت را به کاریابی و ارسال دهها درخواست شغلی گذراند. در این مدت، ۱۵ مورد از کارفرمایان موقعیتهای شغلی بالقوهای برای او داشتند که هیچکدام از آنها پس از طی مصاحبههایی طولانی و طاقتفرسا به کودا نرسید. تا ماه ژوئن، او به این نتیجه رسید که دیگر قصد ندارد این جستوجوی جانکاه را ادامه دهد. کودای ۴۰ ساله که اهل شهر دورام از کارولینای شمالی است، در مصاحبه با سیانبیسی گفته: «بازار کار مرا فرسوده کرده است. هر روز به بنبست پس از بنبست میرسیدم و راه به جایی پیدا نمیکردم.»
در ژانویه امسال، تعداد تعدیلهای اعلام شده به سطحی رسید که از سال ۲۰۰۹، در میانه بحران مالی بزرگ دیده نشده بود (براساس آمارهای شرکت کاریابی جهانی چلنجر، گریاند کریسمس). کودا با گفتن اینکه «استخر متقاضیان شغلی سرریز شده است»، به این نکته اشاره دارد که تعدیلهای گسترده باعث شده که هزاران شاغل سابق مانند خودش، یکباره به بازار کار هجوم آورند و نوعی رقابت اجباری بین آنها شکل گیرد.
او میپرسد: «با این شرایط، چقدر شانس دارید؟»
جستوجوگران مایوسی مانند کودا که حداقل فعلا دست از تلاش میکشند، بخشی از روندی هستند که اقتصاددانان را نگران میکند. نرخ مشارکت نیروی کار که درصد جمعیت در سن کار (شامل افرادی که یا شاغل هستند و یا به طور فعال در جستوجوی کارند) را نشان میدهد، از ابتدای هزاره سوم چشماندازی نزولی داشته است که مهمترین عامل آن جمعیت رو به سالخوردگی و کاهش جوانان ورودی به بازار کار بوده است.
نرخ مشارکت نیروی کار ۲۵ تا ۵۴ ساله در ماه ژوئن، بزرگترین سقوط یکماهه خود (به جز در دوران کرونا) را از سال ۱۹۷۶ تاکنون تجربه کرد. نزدیک به ۷۲۰ هزار نفر فقط در آمریکا در بازه مه تا ژوئن از کار کردن یا جستوجوی کار دست کشیدند. به گفته «هتر لانگ»، اقتصاددان ارشد شرکت خدمات مالی «نیوی فدرال کردیت یونیون» (Navy Federal Credit Union) کسانی که بازار کار را ترک میکنند، از هر دو گروه مردان و زنان هستند و بیشترشان سن ۲۵ تا ۳۴ سال دارند. در این میان، سطوح بالای بیکاری بلندمدت ادامه دارد. براساس آمارهای اداره کار فدرال تا ماه ژوئن، ۱.۹میلیون شهروند ایالات متحده، یا حدود ۱ نفر از هر ۴ نفر بیکار این کشور، بیش از شش ماه از بیکاری و جستوجوی شغلشان میگذشت. ادامه بازار کاری با نرخ استخدام پایین و نرخ اخراج پایین باعث شده که یافتن شغل مناسب چالشیتر شود و افراد بیشتری را به سمت خروج از بازار هل میدهد. عوامل بیکاری انتخابی
اقتصاددانان بیش از همه نگران کاهش نرخ مشارکت نیروی کار هستند. آنها روند نزولی این نرخ در ایالات متحده را ناشی از چندین عامل موثر میدانند که بر یکدیگر نیز اثرگذار هستند؛ از جمله موج گسترده کارکنان رو به بازنشستگی و سطح پایین مهاجرت به آمریکا. لانگ میگوید: برخی والدین شاغل، بهویژه مادرانی با فرزندان خردسال و همچنین افراد دارای معلولیت، ممکن است با رقابت شدید برای مشاغل دورکاری یا انعطافپذیر مواجه شوند؛ مشاغلی که امروزه به سادگی به دست نمیآیند.
اما متغیرهای سخت، تنها عوامل کاهشی بودن نرخ مشارکت نیروی کار نیست. استرس و فشارهای ذهنی و روانی نیز احتمالا نقشی در این میانه دارند. کودا میگوید که در ماه ژوئن و پس از آن دست از جستوجوی شغل برداشت که گفتوگویی با همسرش داشت. او متوجه شده بود فرآیند طاقتفرسای جستوجوی شغل چقدر بر روحیه و خلقوخوی کودا اثر منفی گذاشته است.
«کارل فن هورن»، رئیس مرکز توسعه نیروی کار هلدریچ از دانشگاه راتگرز در ماه ژوئن به خبرگزاری سیانبیسی گفته: «به جز مرگ یک عضو خانواده یا یک دوست صمیمی، بیکاری یکی از ویرانکنندهترین اتفاقاتی است که مردم با آن مواجه میشوند.»
نزدیک به نیمی از جویندگان شغل در یک پژوهش عنوان کردند که این فرآیند اثراتی منفی بر سلامت روان آنها داشته است. در این نظرسنجی ماه آوریل شرکت رزومه «جینیس» (Resume Genius) از هزار جستوجوگر فعال شغل آمریکا، عواملی مانند شنیدن جواب رد، پاسخ ندادن کارفرمایان، فشارهای مالی و کاهش انگیزه از مهمترین دلایل فشار روانی بر جویندگان شناسایی شد.
در این میان، کارفرمایان عادت کردهاند که درباره شکاف فعالیت در رزومه متقاضیان نیز سوال کنند و همین موضوع باعث میشود هر قدر زمان جستوجوی شغل طولانیتر شود، امکان موفقیت آن نیز کمتر شود.
کودا میگوید که رفتارهای سرد و جوابهای نصفه و نیمه در فرآیند جستوجو، روی او کمتر از سایر جستوجوگران فشار آورده است؛ چرا که خانواده آنها به شدت در حال پسانداز بودهاند و دستکم مشکل مالی چندانی ندارند. او و همسرش که هنوز شغلی تماموقت در منابع انسانی دارد، در تلاش بودند که به بازنشستگی زودتر از موعد برسند. هرچند آنها اکنون مجبور به استفاده از پساندازهای بازنشستگی شدهاند، کودا میگوید که با صرفهجویی در هزینههایی مانند رستوران، نگهداری باغچه و خدمات نظافت منزل میتوانند از عهده انصراف از بازار کار برآیند.
دیگران کمشانستر هستند. برخی جستوجوگران گفتهاند که با ادامه بیکاری، مجبور به دریافت کمک مالی از والدین خود شدهاند، برخی به خانه والدین بازگشتهاند و برخی حتی مجبور به بازگشت به شهرها و کشورهای مادری خود میشوند.
در این میان، تعداد دیگری هستند که رضایتبخش نبودن بازار کار را توفیقی اجباری برای بازگشت به تحصیل و بهبود رزومه خود یافتهاند. عده دیگری نیز هستند که فرصت یافتهاند با اندکی فاصله گرفتن از رقابت پرسرعت اشتغال، در وضعیت کار و زندگی خود بازنگری کنند.
منبع: CNBC این مطلب برایم مفید است 0 نفر این مطلب را پسندیده اند کپی شد
