روایتی تلخ از پیدا شدن پیکر واقعی یکی از دانش‌آموزان مدرسه میناب/ شهر 5 ماه است در هاله اندوه است، مثل بم بعد از زلزله

آقا جواد روزها می‌نشیند زیر آفتاب و به یاد می‌آورد. زیر آفتاب داغ تابستان. در منتهی‌الیه جنوبی نقشه ایران. میناب. از روزی که خبر آوردند بدن «علیرضا شهرجو»، دانش‌آموز اول دبستان مدرسه شجره طیبه میناب که درس خواندنش در این مدرسه، مزد نقاشی دیوارهای آن توسط پدرش جواد بود، یک بار دیگر پیدا شده و باید حالا به جای آن یک تکه ابرو و شورت راه‌راه و کفشی که پنج ماه پیش در گودال قبر، خاک و همان خاک را تا روزها مشت کردند و بر سر کردند، یک بدن دیگر را، این بار تمام سوخته تحویل بگیرند و یک بار دیگر بشورندش و یک بار دیگر روی دست‌هایشان ببرند و یک بار دیگر دفن کنند و یک بار دیگر ترمه روی آن بکشند و قرآن و گلاب بگذارند، آقا جواد و فوزیه خانم می‌نشینند توی آفتاب و همه آن ساعت‌ها و روزها را به یاد می‌آورند و بعد از حال می‌روند. …