دیروز شنبه ۱۵ اوت (برابر با ۲۴ مردادماه) طالبان در حالی پنجمین سال حضور خود در قدرت را جشن میگرفت که پرچمهای سیاه و سفید این گروه هم در خیابانهای کابل، پایتخت افغانستان، به اهتزاز درآمده بودند. مرسدس بنزهای براق از جلوی نقاشیهای دیواری که «فداکاری» جنگجویان طالبان را ستایش میکردند، در حال عبور بودند. جالب این است که کلمه «فداکاری» با رنگ قرمز و با تصاویری از قطرات خون نقاشی شده بود.
«الیان پلتیر» در گزارش دیروز شنبه در نیویورکتایمز نوشت، اما لحن پیروزمندانه تنها نیمی از داستان است. طالبان ممکن است در کابل سر و صدا کنند و قدرت را به شدت در دست داشته باشند؛ اما در جاهای دیگر خودشان به هدف تبدیل میشوند و با بحرانهایی در داخل و خارج از کشور دست به گریبان هستند. آنها با درگیریای با پاکستان روبهرو هستند که کم از جنگ آشکار ندارد. آنها با موج جدیدی از حملات گروههای مسلح که میخواهند آنها را سرنگون کنند، دست و پنجه نرم میکنند. بیکاری گسترده، انزوای بینالمللی و نارضایتی فزاینده داخلی را به این موارد اضافه کنید. تمام اینها نشان میدهد که طالبان با جدیترین تهدیدهای خود از زمان بازگشت به قدرت در سال ۲۰۲۱ روبهرو هستند. خیلی زود است که بگوییم آیا همه این چالشها تشدید میشوند و بقای آنها را به عنوان یک نیروی حاکم تهدید میکنند یا خیر. اما همانطور که صحنههای جشن دیروز شنبه نشان داد، طالبان در بین بسیاری از مردم افغانستان محبوب هستند. با این حال، تهدیدهایی که آنها با آن مواجه هستند، ظاهر امنیت و ثباتی را که طالبان بهعنوان دستاورد اصلی خود اعلام کردهاند، ترک برداشته است.
طالبان جامعه افغانستان را در چنان خفقانی نگه داشته که هیچکس در امان نیست. دختران و زنان با محدودیتهایی مواجه …
