پست سفارت آمریکا در مصر دههها در اختیار دیپلماتهای حرفهای بود، اما دولت ترامپ در چرخشی آشکار، یک وکیل و حامی مالی را برای این سمت نامزد کرده است که پیشتر وکالت شورشیان حمله ششم ژانویه به ساختمان کنگره را بر عهده داشت. نیک اوبرهایدن ۴۸ساله نه تجربه دیپلماتیک دارد و نه هیچ پیوند مشخصی با مصر، اما بررسی دادههای مالی کمپینها نشان میدهد که او حدود ۱.۳میلیون دلار به کمیتههای سیاسی حامی انتخاب مجدد ترامپ کمک کرده است.
به نوشته واشنگتنپست، ناظران و دیپلماتهای سابق معتقدند این روند نشاندهنده تغییرات گسترده در وزارت خارجه آمریکا و فاصله گرفتن از هنجارهای غیرسیاسی است که دههها هدایتگر سیاست خارجی این کشور بودهاند. در واقع، ترامپ با اتخاذ رویکردی ساختارشکنانه، برخی دیپلماتهای حرفهای را بخشی از یک دولت پنهان میداند که قصد اخلال در اهداف سیاست خارجی او را دارند و برای پیشبرد برنامههایش ترجیح میدهد به حلقه دوستان، خانواده و وفادارانش تکیه کند. انجمن خدمات خارجی آمریکا گزارش میدهد که از ۱۰۲ نامزد معرفی شده تا اواسط تابستان، ۹۰درصد ماهیت سیاسی دارند که این یک تغییر رویه تاریخی است.
از زمان ریاستجمهوری جرالد فورد، همواره بیش از نیمی از سفارتخانهها به افسران حرفهای خدمات خارجی سپرده میشد. جان دینکلمن، رئیس این انجمن، که خود از دیپلماتهای اخراجی دولت ترامپ است، این وضعیت را به حضور خیرین در اتاق عمل تشبیه میکند و میگوید جای حامیان مالی در هیات امنای بیمارستان است؛ اما فاجعه زمانی رخ میدهد که تعداد آنها در اتاق عمل از جراحان متخصص بیشتر شود.
وزارت خارجه آمریکا تحت هدایت مارکو روبیو صدها مقام حرفهای را برکنار و ساختار برخی دفاتر را به کل منحل کرده است. اکنون پستهای کلیدی مدیریتی در واشنگتن به افراد سیاسی و گاه بیتجربهای سپرده شده که برخی از آنها در دهه بیست زندگیشان هستند. پیامد این رویکرد در سفارتخانهها نیز مشهود است. بهعنوان نمونه، لی لیپتون، مالک یک رستوران و عضو باشگاه مارالاگو، سفیر آمریکا در فیلیپین شده و برنی ناوارو، مدیر یک شرکت سرمایهگذاری املاک و از حامیان مالی مارکو روبیو، بهعنوان سفیر در پرو حضور دارد. مانیل و لیما دههها بود که میزبان سفرای سیاسی نبودند.
در این میان، بیش از صد نمایندگی دیپلماتیک آمریکا، از جمله در کشورهای مهمی چون روسیه، آلمان و عربستان سعودی، بدون رهبر تایید شده باقی ماندهاند. سناتور جین شاهین با انتقاد از این وضعیت هشدار داده است که در غیاب سفرای آمریکایی، چین با اعزام سفیر به تقریبا تمام کشورها، در حال پیشبرد منافع خود به قیمت انزوای واشنگتن است. تحلیل واشنگتنپست از دادههای کمیسیون انتخابات فدرال نشان میدهد که حامیان مالی معرفیشده برای پستهای سفارت در دور جدید، مجموعا حدود ۳۵میلیون دلار به کمیتههای همسو با ترامپ کمک کردهاند که بیش از دوبرابر مجموع کمکها در دورههای پیشین است. وارن استیونز، تاجر آرکانزاسی و سفیر فعلی آمریکا در بریتانیا، به تنهایی بیش از ۹میلیون دلار کمک مالی کرده است. ملیسا آرگیروس، غول املاک و مستغلات که با بیش از ۲میلیون دلار کمک مالی اکنون سفیر آمریکا در لتونی است، نمونه دیگری از این دست محسوب میشود.
اگرچه مقامات وزارت خارجه آمریکا ارتباط میان این انتصابات و کمکهای مالی را رد کرده و مدعیاند ترامپ برخلاف سیاستمداران گذشته قابل خریداری نیست، اما کارشناسان نگاه دیگری دارند. آنها معتقدند نقش پررنگ پول در سیاست آمریکا باعث میشود کنگره نیز در برابر این روند و نادیده گرفتن قوانین شایستهسالاری سکوت کند؛ چراکه همین حامیان مالی ثروتمند، تامینکننده کمپینهای انتخاباتی سناتورها نیز هستند. این مطلب برایم مفید است 0 نفر این مطلب را پسندیده اند کپی شد
